< شعر > شاهيكه زيزدان ، همه كس را شده حاكم * طومار ولايش را ، حق آمده راقم فردوس و جهنم را ، هم او شده قاسم * خورشيد حقيقت ، شه دين ( موسى كاظم ) * سبط و وصى مؤتمن ، احمد مختار ( صلى الله عليه وآله ) * شاهى كه ز خورشيد جمالش ، شده پر نور * اندر نظر موسى عمران جبل طور و ز نور رخش سوره نور آمده منظور * مسرور محبّش به جزا خصمش مقهور * خوش آنكه بجز شور ويش نامده در كار * شاهيكه جهان ديد بگرداب جهالت * خلقى همه افتاده به ميدان بطالت بگذشته ز دين ، روى نموده به ضلالت * مى خواست كند تا به ره راست دلالت * بنمود عيان ، دست خدا از پس أستار * گرديد شفا بخش ، به امراض عديده * مانند كر و أعرج و هم فاقد ديده آيا كه از اين خارق عادات بديده * ظاهر ز بشر يا كه ز اسلاف شنيده * اين گونه كرامات به اعصار و به امصار * < / شعر > جزائرى : با ياء مشدد منسوب به جزائر بصره ، است كه از چندين جزيره به

440