مديدة لا اُفارقه ليلا ولا نهاراً مع جماعة من أترابنا المشتغلين ، ثمّ اجتمعت به في قصبة بروجرد وكان مقيماً لها إلى سنتنا هذه . فحدثت فيها فتنة ، أجلت الناس من المساكن والمرابع وتركت الديار من أهلها بلاقع ، وخرجوا هاربين على وجوههم ومنهم الأمير جعفر ولا يدرى أين توجّه ، سلّمه اللّه أينما كان » .
در الكواكب المنتثره و اعيان الشيعه هم با همين عبارات اجازه كبيره ياد شده اما از نسخه چاپى الكواكب افتاده و در اعيان ، اشتباهى چاپى روى داده كه ظاهر آن مى رساند كه او اجازه به سيد نور الدين داده ، با اينكه گفتيم از او اجازه داشته ، زيرا عبارت چاپى چنين است « واستجازه والدي فأجازه » [1] كه ضمير زائد است .
3 - سيد حسين فرزند سيد نور الدين متوفى 1173 . شرح حال او را بتفصيل در شجره مباركه 1 : 362 نوشته‌ايم .
4 - حاجى خضر موگهى شوشترى فرزند ملا محمد حسين فرزند ملا جاگير فرزند حاجى خضر .
در سلامتى ذات و محامد صفات و حسن سيرت و صفاى سريرت و ساير اخلاق فاضله و ملكات عادله ، يگانه زمان است .
و برادر او ملا علينقى ( رحمه الله ) از مبدأ حال با اين فقير ، رفيق جانى و برادر رضاعى و ايمانى بود ، و در حسن فهم و ذكا و جودت ذهن و سرعت انتقال از مبادى بغايات و از مقدمات به نتايج ، نظير نداشت . و قبل از آنكه كمالات او از قوه بفعل بيايد و ابواب مراد در وجنات احوال آن رضى الخصال ، گشايد در عنفوان شباب شربت ( كُلُّ نَفْس ذائِقَةُ المَوْتِ ) [2] چشيد . و مستوفى اجل ، صحيفه وجود

[1] أعيان الشيعة 15 : 297 . و 4 : 96 چاپ يازده جلدى .
[2] آل عمران : 185 .

381