آن فرد كامل را به خط بطلان كشيد ، و اين شكسته بال ، بر فقدان آن مجموعه كمال ، اشك حسرت از ديدگان مى باريد . . . [1] .
نگارنده گويد : حاجى خضر صاحب ترجمه ، كافى را به خط خود نوشته و از كتاب عشرت در 9 / 9 / 1134 فارغ شده ، و آخوند ملا محمد على بن ملا جاگير - مذكور در صفحه 291 - عموى او بوده .
و فرزندانش ملا محمد حسين و حاجى عبد الرزاق ، از شاگردان صاحب تذكره شوشتر بوده‌اند و در دانشوران شوشتر و شجره مباركه ، ايشان را نوشته‌ايم .
و از احفاد او ، شخصى به نام كريم بن على بن محمد حسين بن حاجى خضر شرح الفيه معروف به سيوطى را در 17 - ماه رمضان - 1224 نوشته است .
و ( موگهى ) نام يكى از محلات شوشتر است كه نگارنده هم از آنجا است . و در نسبت بايد ياء آن مشدد شود ، اما تخفيفاً با همان حالت اصلى تلفظ مى گردد .
5 - سيد رضى الدين فرزند سيد نور الدين متوفى شب دو شنبه 24 - ج 1 - 1194 در شجره مباركه مذكور است .
چون قسمت مربوط به شرح حال وى هنوز چاپ نشده ، در اينجا مى گوئيم .
وى جامع معقول و منقول و شاعرى متخلّص به اقدس بوده ، و ماده تاريخ فوت او را خواجه احسن اللّه خان جهان آبادى هندى متخلص به بيان ، چنين گفته :
< شعر > اقدس پاك زاد مير رضى * كه بنا زد به او زمين و زمان سال تاريخ بعد رفتن او * رضى اللّه عنه گفت بيان < / شعر > رفتن او اشاره به اسقاط عدد او كه هفت است از ماده تاريخ رضى اللّه عنه .

[1] تذكره شوشتر : 129 .

382