مشخصات و اطلاعات بيشترى درباره فرهنگ نامبرده بدست آوريم .
اما همين قدر مى دانيم كه مؤلف اين كتاب با مشخصات مذكور ، كسى غير از سيد مجد الدين جزائرى نخواهد بود .
و در كتاب فرهنگنامه‌هاى عربى به فارسى صفحه 240 ترجمه فارسى براى فروق اللغات سيد نور الدين نوشته ، كه مترجم را نشناخته و احتمال داده كه از صاحب فرهنگ فارسى ، موجود در كتابخانه دهخدا ، باشد .
اينك ما مى گوئيم كه اين احتمال بسيار نزديك و آن ترجمه هم از همين سيد مجد الدين است .
سيد نور الدين جزائرى ( 1088 - 1158 ) بزرگترين فرزند سيد نعمت اللّه و جانشين وى در جميع مناصب و مناقب بوده .
شرح حال او در كتب تراجم ، ذيل ترجمه والد ماجدش يا جداگانه و در مقدمه فروق اللغات چاپ نجف اشرف و تجليات 1 : 2 [1] و شجره طيبه موجود

[1] اين كتاب كه نام ديگر آن ( تاريخ عباس ) است در شرح حال امام اعظم مفتى مير محمد عباس شوشترى لكهنوى فرزند سيد على اكبر فرزند سيد محمد جعفر فرزند سيد طالب فرزند سيد نور الدين است و تاليف عالم اديب مولوى ميرزا محمد هادى متخلص به عزيز متوفى 1354 فرزند مولوى ميرزا محمد على كشميرى صاحب نجوم السماء به زبان اردو به طبع رسيده و تاريخ عباس مطابق سال تاليف كتاب ( 1344 ) مى باشد .

358