همانطور كه در توضيحى كه درباره سيد مجد الدين داده و او را بلا عقب معرفى كرده تأمل داريم ; زيرا كه مفقود الاثر غير از بلا عقب بودن است .
اما در شجره طيبه و تتمة الشجرة ، بدون دقت با استناد به آن شجره ، اين دو را نوشته‌اند ، و گفته‌اند از اعقاب آنان اطلاعى نيست ، كه بايد گفت اين دو نفر ( سيد محمد زكى و سيد محمد باقر ) وجود خارجى نداشته‌اند ، چه رسد كه اعقابى براى آنان تصور شود .
اما سيد مجد الدين فرزند سيد جمال الدين فرزند سيد نعمت اللّه چنان كه گذشت مفقود الاثر بوده و صاحب تحفة العالم كه به هند رفته در وقت تأليف آن كتاب ( 1216 ) خبرى از او نداشته ( 1 ) .
اما از قرار معلوم مردى دانشمند بوده و به زبان انگليسى آشنائى كامل داشته و كتابى در لغت نوشته .
علامه تهرانى فرموده « كتاب فرهنگ فارسى به فارسى . در كتابخانه دهخدا به شماره 21 موجود است كه مخصوص كلمات شوشترى و تأليف برادر زاده سيد نور الدين فرزند سيد نعمت اللّه جزائرى است ، كه به هند رفته و زبان انگليسى را ياد گرفته و از شرح نخبه عمويش در آن كتاب نام برده ، و اهل قرن دوازدهم بوده و شايد مترجم فروق اللغات باشد ، و توضيح بيشتر درباره اين كتاب در جلد سوم ( درباره نسخه‌هاى خطى ) مذكور است » ( 2 ) .
نگارنده گويد : متأسفانه جلد سوم كتاب مذكور اكنون حاضر نيست كه

( 1 ) تحفة العالم : 98 . ( 2 ) الذريعة 16 : 210 .

357