است . كه از تذكره شوشتر : 59 و اجازه كبيره و تحفة العالم : 98 تأليف فرزند و نوه نزديك او گرفته‌اند ; و ما قبل از آنكه به نقل عبارات آنان بپردازيم ، اين نكته را خاطر نشان مى سازيم ، كه نام او را كه در مؤلفات و متملكات او ديده‌ايم و همچنين در كتب نامبرده كه از نزديكترين خاندان او هستند ، نور الدين است .
ولى در شجره نوريه و تجليات 1 : 2 و بعضى از اعقاب سيد نور الدين كه نسب خود را به او پيوند داده‌اند او را ( نور الدين محمد ) ناميده و گوئى اجتهاد در مقابل نص نموده‌اند .
و اما نور الدين على كه در الذريعه 22 : 371 و مكارم الآثار در صفحات متعدد از آن جمله 1 و 2 جلد اول و فرهنگ نامه‌هاى عربى به فارسى 240 و تذكرة القبور : 370 و غيره ديده مى شود غلط است . و مدرك آنان روضات الجنات : 365 بوده كه او را با سيد نور الدين على عاملى - مذكور در صفحه 264 - اشتباه نموده است . و در اثر همين اشتباه صاحب معجم المؤلفين در شرح حال سيد محمد شفيع جزائرى كه از نواده‌هاى سيد نور الدين است در 13 : 392 نسب او را به سيد نور الدين كه رسانيده ، او را على ناميده و كلمه نور الدين را لقب پنداشته و نياورده است و در المستدرك على معجم المؤلفين : 822 اشتباهى ديگر كرده و نام او را نور اللّه نوشته . و همچنين زركلى در الاعلام چاپ 8 جلدى 4 : 107 در ترجمه فرزندش سيد عبد اللّه او را على ناميده ، بنقل از معارف الرجال 2 : 8 .
در اجازه كبيره فرموده « والدي العلاّمة الإمام ، مقبول الخاص والعام ، نور الدنيا والدين تغمّده اللّه بالرحمة والرضوان ، وروّح روحه بالروح والريحان ، قد اشتغلت عليه من أوّل زمن التحصيل إلى أن انتقل إلى الدار الآخرة ، وممّا قرأت عليه ألفية الشهيد وصحيفة الرضا المنسوب إلى الشيخ الطبرسي والإثنا عشرية الصلاتية

359