و سيد شفيع قاضى [1] كه در تحفة العالم : 97 و 98 او را سيد محمد شفيع نوشته ، و در شجره نوريه شفيع الدين ناميده كه هر دو مسامحه است . سيدى فاضل و قاضى حويزه بوده [2] و عقب او از اناث ، و اولاد ذكورى نداشته است [3] .
در شجره نوريه يك دختر براى او ثبت كرده . اما ظاهر تذكره كه به اناث به صورت جمع تعبير كرده ، دختران متعدد را مى رساند .
و سيد جمال الدين كه ظاهراً كوچكترين فرزند سيد نعمت اللّه بوده ; يك پسر از او مخلف شد به نام ( سيد مجد الدين ) كه هنگام تأليف تذكره شوشتر حدود 1167 در هندوستان بوده . و بعد از آن تاريخ مفقود الاثر شده چنان كه ذيلا مى نگاريم .
در شجره طيبه فرموده « سيد جمال الدين به هندوستان رفت . از او به عمل آمد سيد مجد الدين ، سيد محمد زكى ، سيد محمد باقر » [4] .
نگارنده گويد : اين كلام از دو نظر اشتباه است يكى اينكه سيد جمال الدين به هند نرفته ، بلكه چنان كه گذشت فرزندش سيد مجد الدين بوده كه به هند رفته .
ديگر آنكه سيد جمال الدين به طورى كه از تذكره شوشتر و تحفة العالم بر آيد فقط يك پسر نامبرده را داشته و چون در وقت تأليف تحفه ( 1216 ) زنده نبوده احتمال تولد دو نفر ديگر پس از ( 1216 ) منتفى است .
و مدرك شجره طيبه در ثبت اين دو نام ، شجره نوريه است كه ما اين را از اغلاط او مى دانيم .

[1] تذكره شوشتر : 59 .
[2] و
[3] و
[4] شجره طيبه ، نسخه خطى .

356