نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 85
رعبانگيزى كه بر اثر سحر ساحران به وجود آمده بود اهميتى قائل شده باشد، بلكه
بدين جهت بود كه مىترسيد مردم فريب بخورند. [1]
'''أَوْجَفْتُم:'''
{{(آیه):فَمآ أَوْجَفْتُمْ
عَلَيْهِ}}
{{صورتی:«أَوْجَفْتُم»}} از مادّه{{صورتی: «ايجاف»}} به معناى{{صورتی: «راندن سريع»}} است كه معمولًا در جنگها اتفاق مىافتد. [2]
'''أَوْدِية:'''
{{(آیه):مُسْتَقْبِلَ
أَوْدِيَتِهِمْ}}
{{صورتی:«أَوْدِية»}} جمع{{صورتی: «وادى»،}} به معناى درّه و محل جريان سيلابهاست. [3]
'''أُوذِيَ فِي اللَّه:'''
{{(آیه):أُوذِيَ فِى
اللَّهِ جَعَلَ}}
تعبير به{{صورتی: «أُوذِيَ فِي اللَّه»}} به معناى{{صورتی: «أُوذِيَ فِي سَبِيْلِ اللَّهِ»}} است، يعنى آنها در راه خدا و ايمان گاهى مورد آزارِ دشمن
قرار مىگيرند. [4]
{{صورتی:«أُورِثْتُمُوها»}} از مادّه{{صورتی: «ارث»}} گرفته شده و{{صورتی: «ارث»}} در اصل به معناى انتقال يافتن مال و ثروتى از كسى به ديگرى
است، بدون اين كه قراردادى در ميان آنها باشد. (يعنى از مسير طبيعى، نه خريد و
فروش و مانند آن) و اگر به انتقال اموال ميت به بازماندگانش ارث گفته مىشود، نيز
از همين نظر است. [5]
'''أَوْزار:'''
{{(آیه):يَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ}}
{{صورتی:«أَوْزار»}} جمع{{صورتی: «وِزر»}} به معناى بار سنگين و نيز به معناى گناه آمده و اين كه به وزير،{{صورتی: «وزير»}} گفته مىشود،
براى اين است كه مسئوليت سنگينى به دوش مىكشد. [6]
'''أَوْزِعْنِي:'''
{{(آیه):وَ قالَ رَبِّ
أَوْزِعْني أَنْ أَشْكُرَ}}
{{صورتی:«أَوْزِعْنِي»}} از مادّه{{صورتی: «ايزاع»}} به معناى{{صورتی: «الهام»،}} بازداشتن از انحراف، ايجاد عشق و علاقه و توفيق است، ولى بيشتر مفسران معناى
اول را برگزيدهاند. [7]
'''أَوْضَعُوا:'''
{{(آیه):لَأَوْضَعُوا
خِلالَكُمْ}}
{{صورتی:«أَوْضَعُوا»}} از مادّه{{صورتی: «ايضاع»}} به معناى سرعت در حركت است و در اينجا به معناى تسريع در نفوذ ميان سپاه
اسلام آمده است. [8]