نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 638
'''يُحادِد:'''
{{(آیه):مَنْ يُحادِدِ
اللَّهَ}}
{{صورتی:«يُحادِد»}} از مادّه{{صورتی: «محادّة»،}} و از ريشه{{صورتی: «حدّ»}} است، كه، به معناى طرف و نهايت چيزى مىباشد، و از آنجا كه افراد دشمن و
مخالف، در طرف مقابل قرار مىگيرند و مانع يكديگرند، اين مادّه (محادّة) به معناى
عداوت و دشمنى نيز آمده است، همان گونه كه در گفتگوهاى روزمره، كلمه{{صورتی: «طرفيت»}} را، به معناى
«مخالفت و دشمنى» به كار مىبريم. [1]
'''يُحادُّونَ:'''
{{(آیه):يُحَآدُّونَ
اللَّهَ}}
{{صورتی:«يُحادُّونَ»}} از مادّه{{صورتی: «محاده»}} به معناى «مبارزه مسلحانه» و استفاده از حديد (آهن) است، و به مبارزه غير مسلحانه
نيز گفته مىشود.
بعضى گفتهاند: «محاده» در اصل، به معناى «ممانعت» است از مادّه «حد» كه به
معناى مانع ميان دو شىء است، و لذا به دربان{{صورتی: «حداد»}} مىگويند، اما هر دو معنا از نظر نتيجه به هم
نزديك است هر چند از دو ريشه متفاوت گرفته شده. [2]
'''يُحْبَرُون:'''
{{(آیه):رَوْضَةٍ
يُحْبَرُونَ}}
[1]سوره توبه: 63؛[https://lib.eshia.ir/27575/8/34/يُحادِد مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج8، ص34.]