responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 637

{{صورتی:«ثَنى‌ ثَوْبَهُ»}}؛ و اين كه به دو نفر «إِثْنَان» گفته مى‌شود، به خاطر آن است كه يكى را در كنار ديگر قرار مى‌دهيم، و اگر به مداحى كردن‌{{صورتی: «ثناخوانى»}} گفته مى‌شود، به خاطر آن است كه صفات برجسته طرف را يكى پس از ديگرى مى‌شمرند.

{{صورتی:اين‌}} ماده، به معناى خم شدن، نيز آمده است؛ چرا كه انسان با اين كار قسمت‌هايى از بدن خود را به يكديگر نزديك مى‌سازد. و نيز، به معناى در دل گرفتن كينه و عداوت آمده است؛ چرا كه با اين كار، انسان عداوت شخص يا چيزى را به دل نزديك مى‌سازد. [1]

'''يُجادِلُ:'''

{{(آیه):يُجادِلُ في‌ ءَآياتِ}}

{{صورتی:«يُجادِلُ»}} از مادّه‌{{صورتی: «جَدَل»،}} در اصل، به معناى «تابيدن طناب و محكم كردن آن است»، سپس، در مورد ساختمانها و زره، و مانند آن، به كار رفته و به همين جهت، به عمل كسانى كه در مقابل هم مى‌ايستند و مناظره مى‌كنند و هر كدام مى‌خواهد پايه‌هاى سخن خود را محكم كرده، بر ديگرى غلبه نمايد، «مجادله» گفته مى‌شود.

ولى، بايد توجّه داشت كه:{{صورتی: «مجادله»}} از نظر محتواى لغت عرب، هميشه مذموم نيست (هر چند در فارسى روزمره، به ما اين معنا را مى‌بخشد) بلكه اگر در مسير حق، و متكى به منطق، و براى تبيين واقعيت‌ها، و ارشاد افراد بى‌خبر بوده باشد، ممدوح است، و اگر متكى به دلائل واهى، و ناشى از تعصب و جهل و غرور، و به منظور اغفال اين و آن، صورت گيرد، مذموم است، و اتفاقاً در قرآن مجيد، در هر دو مورد به كار رفته است. [2]

'''يُجْبى‌:'''

{{(آیه):يُجْبى‌ إِلَيْهِ ثَمَراتُ}}

{{صورتی:«يُجْبى‌»}} از مادّه‌{{صورتی: «جباية»،}} به معناى جمع كردن است، و لذا به حوض، كه آب را در خود جمع مى‌كند{{صورتی: «جابيه»}} مى‌گويند. [3]

'''يُجِرْكُمْ:'''

{{(آیه):يُجِرْكُمْ مِّن عَذابٍ}}

{{صورتی:«يُجِرْكُمْ»}} از مادّه‌{{صورتی: «اجاره»}} به معانى مختلفى آمده است، به فرياد رسيدن، نجات دادن از عذاب، و پناه دادن، و حفظ كردن. [4]

'''يَجْمَحُونَ:'''

{{(آیه):وَ هُمْ يَجْمَحُونَ}}

{{صورتی:«يَجْمَحُونَ»}} از مادّه‌{{صورتی: «جِماح»}} به معناى حركت شتابانه و شديدى است كه هيچ چيز نتواند از آن جلوگيرى كند، همانند حركت اسب‌هاى سركش و چموش، كه نتوان آنها را متوقف ساخت و به همين جهت چنين اسبى را{{صورتی: «جَمُوح»}} مى‌گويند. [5]

[1]سوره هود: 5؛[https://lib.eshia.ir/27575/9/27/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج9، ص27.]

[2]سوره غافر: 4؛[https://lib.eshia.ir/27575/20/27/يُجادِلُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج20، ص27.]

[3]سوره قصص: 57؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/132/يُجْبى‌ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص132.]

[4]سوره احقاف: 31؛[https://lib.eshia.ir/27575/21/387/يُجِرْكُمْ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج21، ص387.]

[5]سوره توبه: 57؛[https://lib.eshia.ir/27575/7/532/يَجْمَحُونَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج7، ص532.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 637
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست