responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 636

همان معناى اول است.

بعضى نيز آن را از مادّه‌{{صورتی: «مطّ»}} (بر وزن خط) به معناى كشيدن پا يا ساير اعضاى بدن به هنگام اظهار بى‌اعتنايى يا كسالت مى‌دانند، ولى اشتقاق آن از{{صورتی: «مطا»}} با ظاهر لفظ مناسب‌تر است. زيرا اگر از مادّه «مطا» باشد، تغييرى در ظاهر لفظ حاصل نشده، در حالى كه اگر از مادّه «مط» باشد، «يَتَمَطّى‌» در اصل «يَتَمَطَّط» بوده كه «طاء» آخر آن تبديل به «ياء» شده است. [1]

'''يَتَنَازَعُون:'''

{{(آیه):يَتَنَازَعُونَ فيها كَأْساً}}

{{صورتی:«يَتَنَازَعُون»}} از مادّه‌{{صورتی: «تنازع»}} به معناى گرفتن از يكديگر است، و گاه به معناى‌{{صورتی: «تجاذب و مخاصمه»}} مى‌آيد، لذا بعضى از مفسران گفته‌اند: اين جمله اشاره به آن است كه بهشتيان به عنوان شوخى و مزاح و افزايش سرور و انبساط، جام‌هاى «شراب طهور» را از دست يكديگر مى‌كشند و مى‌نوشند.

ولى، به طورى كه بعضى از ارباب لغت گفته‌اند: تنازع هر گاه در موردى مانند «كأس» (جام) به كار مى‌رود، به معناى گرفتن از يكديگر است، نه كشمكش و تجاذب. [2]

'''يَتيهُونَ:'''

{{(آیه):يَتيهُونَ فِي الأَرْضِ}}

{{صورتی:«يَتيهُونَ»}} از مادّه‌{{صورتی: «تيه»}} به معناى سرگردانى است، ولى بعداً اين نام (نام تيه) به بيابانى گذارده شد كه بنى اسرائيل در آن سرگردان بودند و اين بيابان بخشى از بيابان‌{{صورتی: سينا}} بوده است. [3]

'''يُثْخِنَ:'''

{{(آیه):يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ}}

{{صورتی:«يُثْخِنَ»}} از مادّه‌{{صورتی: «اثخان»}} و از ريشه‌{{صورتی: «ثِخَن»}} (بر وزن شِكَن) در اصل، به معناى ضخامت، غلظت و سنگينى آمده است، سپس به همين مناسبت به پيروزى و غلبه آشكار و قوت و قدرت و شدت اطلاق شده است. [4]

'''يَثْقَفُوكُم:'''

{{(آیه):يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا}}

{{صورتی:«يَثْقَفُوكُم»}} از مادّه‌{{صورتی: «ثقف و ثقافة»}} به معناى مهارت در تشخيص يا انجام چيزى است، به همين جهت، به معناى فرهنگ و يا تسلط ماهرانه بر چيزى نيز به كار مى‌رود. [5]

'''يَثْنُون:'''

{{(آیه):إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ}}

{{صورتی:«يَثْنُون»}} از مادّه‌{{صورتی: «ثنى»}} (بر وزن سنگ)، در اصل به معناى نزديك ساختن قسمت‌هاى مختلف چيزى به يكديگر است، مثلًا در مورد تا كردن لباس و پارچه گفته مى‌شود:

[1]سوره قيامت: 33؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/319/يَثْنُون مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص319.]

[2]سوره طور: 23؛[https://lib.eshia.ir/27575/22/447/يَتَنَازَعُون مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج22، ص447.]

[3]سوره مائده: 26؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/438/يَتيهُونَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص438.]

[4]سوره انفال: 67؛[https://lib.eshia.ir/27575/7/295/يُثْخِنَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج7، ص295.]

[5]سوره ممتحنه: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/24/25/يَثْقَفُوكُم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج24، ص25.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 636
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست