responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 635

مى‌شود، اشاره لطيفى به اين حقيقت است كه بهترين غنائم دنيا همچون سايه عصر گاه است كه به زودى زائل و فانى مى‌شود.

ولى، با توجّه به اين كه: در آيه فوق به سايه‌هاى راست و چپ اشياء اشاره شده و كلمه «فَيى‌ء» براى همه آنها به كار رفته استفاده مى‌شود كه «فَيى‌ء» در اينجا معناى وسيعى داردوهرگونه سايه‌راشامل مى‌شود. [1]

'''يَخْسِفُ:'''

{{(آیه):أَن يَخْسِفَ اللَّهُ}}

{{صورتی:«يَخْسِفُ»}} از مادّه‌{{صورتی: «خسف»}} (بر وزن وصف) به معناى پنهان گشتن و مخفى شدن است، لذا پنهان شدن نور ماه در زير سايه زمين را{{صورتی: «خسوف»}} مى‌نامند و چاه‌{{صورتی: «مخسوف»}} به چاهى مى‌گويند، كه آب در آن پنهان گردد، و نيز پنهان شدن انسان‌ها و خانه‌ها را در شكاف زمين (شكافى كه بر اثر زلزله‌ها پديد مى‌آيد){{صورتی: «خسف»}} مى‌نامند. [2]

'''يَتَّقْهِ:'''

{{(آیه):يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْه}}

جمله‌{{صورتی: «يَتَّقْهِ»}} از مادّه‌{{صورتی: «إِتّقاء- وِقايَة»}} كه با سكون «قاف» و كسر «هاء» قرائت مى‌شود در اصل‌{{صورتی: «يَتَّقِيهِ»}} بوده، چون شرط واقع شده، ياء آن به خاطر مجزوم شدن، حذف گرديده، و چون دو كسره پشت سر هم ثقيل بوده، يكى از آن دو حذف شده و به صورت فوق در آمده است. [3]

'''يَتَكَلَّمُ:'''

{{(آیه):فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوا}}

تعبير به‌{{صورتی: «يَتَكَلَّمُ»}} (سخن مى‌گويد) از مادّه‌{{صورتی: «تَكَلُّم»}} يك نوع تعبير مجازى است، كه به هنگام روشن بودن يك دليل، تعبير مى‌كنيم:

«اين دليلى است گويا كه با انسان حرف مى‌زند». [4]

'''يَتْلُوا:'''

{{(آیه):رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُوا}}

{{صورتی:«يَتْلُوا»}} از مادّه‌{{صورتی: «تلاوت»}} به معناى پى در پى در آوردن است، لذا هنگامى كه عباراتى پى در پى (و روى نظام صحيح) خوانده شود از آن تعبير به تلاوت مى‌كنند، يعنى پيامبر، سخنان خدا را روى نظام صحيح و مناسبى پى در پى بر شما مى‌خواند تا قلوبتان را آمادّه پذيرش معانى آن كند. [5]

'''يَتَمَطّى‌:'''

{{(آیه):إِلى‌ أَهْلِهِ يَتَمَطّى‌}}

{{صورتی:«يَتَمَطّى‌»}} از مادّه‌{{صورتی: «مطا»}} در اصل به معناى پشت است و{{صورتی: «تَمَطّى»}} به معناى كشيدن پشت از روى بى‌اعتنايى و غرور، و يا كسالت و بى‌حالى است، و در اينجا منظور

[1]سوره نحل: 48؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/280/يَتَمَطّى‌ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص280.]

[2]سوره نحل: 45؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/275/يَخْسِفُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص275.]

[3]سوره نور: 52؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/557/يَتَّقْهِ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص557.]

[4]سوره روم: 35؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/459/يَتَكَلَّمُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص459.]

[5]. بقره، آيات 129، 151 ؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/523/يَتْلُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص523.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 635
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست