نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 551
چشمپركن است، ولى هنگامى كه توصيف به «اعلى» مىشود، اشاره به ملائكه كرام و
فرشتگان والامقام حق است. [1]
'''مُلْتَحَد:'''
{{(آیه):مِنْ دُونِهِ
مُلْتَحَداً}}
{{صورتی:«مُلْتَحَد»}} از مادّه{{صورتی: «لحد»}} (بر وزن مهد) به معناى حفرهاى است كه از وسط، به يكى از دو طرف مايل شده
باشد (همانند لحدى كه براى قبر مىسازند) و به همين جهت، «مُلْتَحَد» به جايى گفته
مىشود كه: انسان تمايل به آن پيدا مىكند، و سپس به معناى «ملجأ و پناهگاه» آمده
است و به معناى حفرهاى است كه در كنار قرار گرفته باشد، شبيه آنچه براى مردگان در
عمق قبر كنده مىشود كه در يكسوى عمق قبر مقدارى پيشروى به يك طرف مىكنند، و جسم
مرده را در آن مىگذارند، تا خاك به روى او ريخته نشود، و از آسيب جانوران نيز
محفوظتر بماند، سپس به هر مكان و پناهگاه مطمئن ديگرى اطلاق شده است. [2]
'''مَلْجَأ:'''
{{(آیه):لَوْ يَجِدُونَ
مَلْجَأً}}
{{صورتی:«مَلْجَأ»}} از مادّه{{صورتی: «لَجْأ- لُجُوء»}} به معناى پناهگاه است همچون قلعههاى محكم و يا مانند آن. [3]
'''ملح:'''
{{(آیه):هذا مِلْحٌ
أُجاجٌ}}
{{صورتی:«ملح»}} به معناى شور يا آب شور است كه به راحتى از گلو پايين نمىرود. [4]
'''مُلك:'''
{{(آیه):لَهُ مُلْكُ
السَّمَاواتِ}}
{{صورتی:«مُلك»}} (بر وزن كُرك) چنان كه «راغب» در «مفردات» گويد: به معناى در اختيار گرفتن
چيزى و حاكميت بر آن است. [5]
'''مِلْك، مَلْك:'''
{{(آیه):مَوْعِدَكَ
بِمَلْكِنَا}}
{{صورتی:«مَلْك»}} (بر وزن درك) و{{صورتی: «مِلْك»}} (بر وزن پلك) هر دو به معناى مالك بودن چيزى است و منظور
بنىاسرائيل اين بوده كه ما صاحب اختيار و مالك اين كار نبوديم بلكه آن چنان تحت
تأثير واقع شديم كه دل و دين از كف ما ربوده شد. بعضى از مفسران اين جمله را مربوط
به اقليتى از بنى اسرائيل دانستهاند كه عبادت گوساله نكردند (مىگويند: ششصد هزار
نفر از آنها گوسالهپرست شدند، فقط دوازده هزار نفر بر توحيد باقى ماندند) ولى
تفسيرى كه در آيه گفتيم صحيحتر به نظر مىرسد.