نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 527
تغيير چهره دادند، كه به گفته بعضى از مفسران مانند «ابن عباس»، آن آيه نيز
درباره همين اصحاب سبت است كه پيرمردان سرجنبانانِ شكمپرست و شهوتپرستشان به
خوك، و جوانان مقلّد، چشم و گوش بسته- كه اكثريت را تشكيل مىدادند- به ميمون
تغيير چهره دادند.
بايد توجّه داشت طبق روايات، مسخشدگان تنها چند روزى زنده مىماندند و سپس از
دنيا مىرفتند، و نسلى از آنها به وجود نمىآمد. [1]
'''مُسَخَّرات:'''
{{(آیه):الطَّيْرِ
مُسَخَّراتٍ}}
از آنجا كه طبيعت اجسام، جذب شدن به سوى زمين است، حركت پرندگان در بالاى زمين
را با عنوان{{صورتی: «مُسَخَّرات»}} (تسخير شدهها) از مادّه{{صورتی: «تسخير»}} بيان كرده است؛ يعنى، خداوند نيروئى در بال و پر آنها و
خاصيتى در هوا قرار داده است كه به آنها اين امكان را مىدهد كه بر خلاف قانون
جاذبه به هوا پرواز كنند. [2]
'''مسد:'''
{{(آیه):حَبْلٌ مِّنْ
مَّسَدِ}}
{{صورتی:«مسد»}} (بر وزن حسد) به معناى طنابى است كه از الياف بافته شده. بعضى گفتهاند{{صورتی: «مسد»}} طنابى است كه
در جهنم بر گردن او مىنهند كه خشونت الياف را دارد و حرارت آتش و سنگينى آهن را. [3]
'''مُسْرِف:'''
{{(آیه):كُنْتُمْ قَوْماً
مُّسْرِفينَ}}
{{صورتی:«مُسْرِف»}} از مادّه{{صورتی: «اسراف»}} به معناى تجاوز از حد است، اشاره به اين كه مشركان و دشمنان پيامبر صلى الله
عليه و آله در مخالفت و عداوت خود، هيچ حدّ و مرزى را به رسميت نمىشناختند. [4]
'''مَسْغَبَة:'''
{{(آیه):في يَوْمٍ ذي
مَسْغَبَةٍ}}
{{صورتی:«مَسْغَبَة»}} از مادّه{{صورتی: «سَغَب»}} (بر وزن غضب) به معناى «گرسنگى» است؛ بنابراين،{{صورتی: «يوم ذى مسغبة»}} به معناى روز گرسنگى است،
گرچه هميشه گرسنگان در جوامع بشرى بودهاند، ولى اين تعبير، تأكيدى است بر اطعام
گرسنگان در ايام قحطى و خشكسالى و مانند آن، براى اهميت اين موضوع، و الا اطعام
گرسنگان هميشه از افضل اعمال بوده و هست. [5]
'''مُسْفِرَة:'''
{{(آیه):يَوْمَئِذٍ
مُّسْفِرَةٌ}}
{{صورتی:«مُسْفِرَة»}} از مادّه{{صورتی: «اسفار»}} به معناى آشكار شدن و درخشيدن است، همانند طلوع