responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 528

سپيده صبح در پايان شب تاريك. [1]

'''مسكنت:'''

{{(آیه):عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ}}

{{صورتی:«مسكنت»}} به معناى بيچارگى است؛ مخصوصاً بيچارگى شديد كه راه نجات از آن مشكل باشد. و در اصل از مادّه‌{{صورتی: «سكونت»}} گرفته شده؛ زيرا افراد مسكين كسانى هستند كه بر اثر ضعف و نياز، قادر بر حركت و جنبشى از خود نمى‌باشند. [2]

'''مَسْكُوب:'''

{{(آیه):وَ مآءٍ مَسْكُوبٍ}}

{{صورتی:«مَسْكُوب»}} از مادّه‌{{صورتی: «سكب»}} (بر وزن كبك) در اصل به معناى‌{{صورتی: «ريزش»}} است؛ و از آنجا كه ريزش آب از بالا به پايين، به صورت آبشار، بهترين مناظر را ايجاد مى‌كند، زمزمه‌هاى آن گوش جان را نوازش مى‌دهد، و منظره آن چشم را فروغ مى‌بخشد. اين امر يكى از مواهب بهشتيان قرار داده شده است. [3]

'''مُسْلِم:'''

{{(آیه):وَ أَنَاْ أَوَّلُ الْمُسْلِمينَ}}

{{صورتی:«مُسْلِم»}} از مادّه‌{{صورتی: «اسلام»}} به معناى كسى است كه در برابر فرمان خدا تسليم است و اين معنا درباره همه پيامبران الهى و امت‌هاى مؤمن آنها صدق مى‌كند. [4]

'''مَسَّنِى الْكِبَرُ:'''

{{(آیه):مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ}}

تعبير به‌{{صورتی: «مَسَّنِى الْكِبَرُ»}} (پيرى مرا لمس كرده است) اشاره به اين است كه آثار پيرى از موى سپيدم، و از چين‌هاى صورتم، نمايان است و آثار آن را در تمام وجود خود، به خوبى لمس مى‌كنم. [5]

'''مُسَوَّمَه:'''

{{(آیه):الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ}}

{{صورتی:«مُسَوَّمَه»}} از مادّه‌{{صورتی: «تَسْويم- سَوْم»}} در اصل، به معناى «نشاندار» است و نشان داشتن آن (در سوره‌{{صورتی: «آل عمران»}})، يا به خاطر برازندگى اندام و مشخص بودن چهره و يا به خاطر تعليم و تربيت آنها و آمادگى براى سوارى در ميدان جنگ است.

اين واژه در سوره‌{{صورتی: «ذاريات»}} نيز به همان معناست، اما در اين كه چگونه آنها نشاندار بودند؟ در ميان مفسران گفتگو است. بعضى گفته‌اند: آنها شكل مخصوص داشته كه نشان مى‌داده سنگ معمولى نيست، بلكه وسيله عذاب است. و جمعى گفته‌اند: هر كدام علامتى داشته، و براى فرد معين و نقطه خاصى نشانه‌گيرى شده بود، تا مردم بدانند كه مجازات‌هاى خداوند آن چنان حساب شده است كه حتى معلوم است كدام فرد

[1]سوره عبس: 38؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/170/مُسَوَّمَه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص170.]

[2]سوره آل عمران: 112؛[https://lib.eshia.ir/27575/3/77/مسكنت مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج3، ص77.]

[3]سوره واقعه: 31؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/232/مَسْكُوب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص232.]

[4]سوره انعام: 163؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/82/مُسْلِم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص82.]

[5]سوره حجر: 54؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/118/مَسَّنِى الْكِبَرُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص118.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 528
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست