responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 515

ولى بعضى از جغرافى‌دانان نام «مدين» را بر مردمى اطلاق كرده‌اند كه در ميان «خليج عقبه» تا «كوه سينا» مى‌زيسته‌اند.

در «تورات» نيز نام‌{{صورتی: «مديان»}} آمده، اما به عنوان بعضى از قبائل (و البته اطلاق يك نام بر شهر و صاحبان شهر، معمول است). [1]

'''مَدِيْنُون:'''

{{(آیه):أَ إِنَّا لَمَدينُونَ}}

{{صورتی:«مَدِيْنُون»}} از مادّه‌{{صورتی: «دين»}} به معناى «جزا» است، يعنى آيا به ما جزا داده خواهد شد؟! [2]

'''مَدِينين:'''

{{(آیه):كُنْتُمْ غَيْرَ مَدينينَ}}

{{صورتی:«مَدِينين»}} جمع‌{{صورتی: «مدين»}} از مادّه‌{{صورتی: «دين»}} به معناى «جزاء» است، و بعضى آن را به معناى‌{{صورتی: «مربوبين»}} تفسير كرده‌اند، يعنى اگر شما تحت ربوبيت ديگرى قرار نداريد، و مالك امر خويش هستيد او را بازگردانيد، اين خود دليل بر اين است كه، تحت حكومت ديگرى قرار داريد. [3]

'''مَذْؤُم:'''

{{(آیه):مِنْها مَذْؤُماً مَّدْحُوراً}}

{{صورتی:«مَذْؤُم»}} از مادّه‌{{صورتی: «ذَئْم»}} (بر وزن طعم)، به معناى عيب شديد است. [4]

'''مُرابَطَه:'''

{{(آیه):مِنْ رِّباطِ الْخَيْلِ}}

{{صورتی:«مُرابَطَه»}} از مادّه‌{{صورتی: «رَبط»}} به معناى محافظت مرزها و همچنين به معناى مراقبت از هر چيز ديگر مى‌آيد، و به محل بستن و نگاهدارى حيوانات‌{{صورتی: «رِباط»}} گفته مى‌شود و به همين تناسب كاروانسرا را عرب‌{{صورتی: «رِباط»}} مى‌گويد. [5]

'''مَراضِع:'''

{{(آیه):عَلَيْهِ الْمَراضِعَ}}

{{صورتی:«مَراضِع»}} جمع‌{{صورتی: «مُرْضِع»}} (بر وزن مُخْبِر) به معناى زن شيرده است، بعضى نيز آن را جمع‌{{صورتی: «مَرْضَع»}} (بر وزن مَكْتَب) به معناى محل شيردادن يعنى پستان، دانسته‌اند. اين احتمال نيز داده شده كه مصدر ميمى و به معناى «رِضاع» (شير دادن) بوده باشد ولى معناى اول مناسب‌تر است. [6]

'''مُراغَم:'''

{{(آیه):مُراغَماً كَثيراً}}

{{صورتی:«مُراغَم»}} از مادّه‌{{صورتی: «رَغام»}} (بر وزن كلام) به معناى «خاك» گرفته شده، و{{صورتی: «ارغام»}} به معناى به خاك ماليدن و ذليل كردن است و «مراغم»، هم صيغه اسم مفعول است و هم اسم مكان، اما در آيه فوق به معناى اسم مكان آمده، يعنى مكانى كه مى‌توانند در آن حق را اجراء كنند و اگر كسى با حق از روى عناد مخالفت كند، او را محكوم سازند و بينى او را به خاك بمالند. [7]

[1]سوره هود: 84؛[https://lib.eshia.ir/27575/9/242/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج9، ص242.]

[2]سوره صافات: 53؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/75/مَدِيْنُون مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص75.]

[3]سوره واقعه: 86؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/287/مَدِينين مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص287.]

[4]سوره اعراف: 18؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/132/مَذْؤُم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص132.]

[5]سوره انفال: 60؛[https://lib.eshia.ir/27575/7/268/مُرابَطَه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج7، ص268.]

[6]سوره قصص: 12؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/46/مَراضِع مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص46.]

[7]سوره نساء: 100؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/121/مُراغَم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص121.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 515
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست