responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 466

اطلاق مى‌شود. مفسران براى‌{{صورتی: «كَنُود»}} معانى زيادى گفته‌اند.

{{صورتی:«ابوالفتوح رازى»}} حدود پانزده معنا در اين زمينه نقل كرده است، ولى غالباً شاخ و برگ همان معناى اصلى است كه در بالا آورده‌ايم، از جمله اين كه:

{{صورتی:1- «كَنُود»}} كسى است كه مصائبش را با آب و تاب مى‌شمرد، ولى نعمت‌ها را فراموش مى‌كند.

{{صورتی:2- «كَنُود»}} كسى است كه نعمت‌هاى خدا را تنها مى‌خورد، و از ديگران منع مى‌كند، چنان كه در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم:{{صورتی: أَ تَدْرُونَ مَنِ الْكَنُودِ:}} «مى‌دانيد كنود كيست»؟! عرض شد: خدا و رسولش آگاه‌تر است. فرمود:{{صورتی: الْكَنُودُ الَّذِى يَأْكُلُ وَحْدَهُ، وَ يَمْنَعُ رِفْدَهُ، وَ يَضْرِبُ عَبْدَهُ:}} «كنود كسى است كه تنها غذا مى‌خورد، و از عطا و بخشش به ديگران خوددارى مى‌كند، و بنده زيردستش را مى‌زند».

{{صورتی:3- «كَنُود»،}} كسى است كه در مشكلات و مصائب با دوستان خود هم دردى نمى‌كند.

{{صورتی:4-}} كسى است كه خيرش بسيار كم است.

{{صورتی:5-}} كسى است كه وقتى نعمتى به او برسد، از ديگران دريغ مى‌دارد و اگر گرفتار مشكلى گردد، ناشكيبايى و جزع مى‌كند.

{{صورتی:6-}} كسى است كه نعمت‌هاى الهى را در معصيت صرف مى‌كند.

{{صورتی:7-}} كسى‌است كه نعمت خدا را انكار مى‌كند. [1]

'''كَواعِب:'''

{{(آیه):وَ كَواعِبَ أَتْراباً}}

{{صورتی:«كَواعِب»}} از مادّه‌{{صورتی: «كَعب»}} جمع‌{{صورتی: «كاعب»}} به معناى دوشيزه‌اى است كه تازه برآمدگى سينه او آشكار شده، و اشاره به آغاز جوانى است. [2]

'''كَوافِر:'''

{{(آیه):بِعِصَمِ الْكَوافِرِ}}

{{صورتی:«كَوافِر»}} از مادّه‌{{صورتی: «كُفر»}} جمع‌{{صورتی: «كافرة»}} به معناى زنان كافر است. [3]

'''كَواكِب:'''

{{(آیه):وَإِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ}}

{{صورتی:«كَواكِب»}} جمع‌{{صورتی: «كوكب»}} در لغت عرب، معانى زيادى دارد از جمله: ستاره به طور اعم، و ستاره‌{{صورتی: «زهره»}} به طور اخص، سفيدى كه در چشم ظاهر مى‌شود، گياهان بلند، شكوفه درختان، درخشندگى فولاد، نوجوان زيبا، شمشير، آب، رئيس يك جمعيت، و غير آن. [4]

'''كوثر:'''

{{(آیه):إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ}}

{{صورتی:«كوثر»}} وصف است كه از «كثرت» گرفته شده، و به معناى خير و بركت فراوان است،

[1]سوره عاديات: 6؛[https://lib.eshia.ir/27575/27/270/كوثر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج27، ص270.]

[2]سوره نبأ: 33؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/61/كَواعِب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص61.]

[3]سوره ممتحنه: 10؛[https://lib.eshia.ir/27575/24/52/كَوافِر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج24، ص52.]

[4]سوره انفطار: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/220/كَواكِب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص220.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 466
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست