responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 447

منظور از{{صورتی: «قُمَلّ»}} چيست؟ ميان مفسران گفتگو است، ولى ظاهر اين است كه يك نوع آفت نباتى بوده كه به غلات آنها افتاد، و همه را فاسد كرد. [1]

'''قِنْطار:'''

{{(آیه):إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ}}

{{صورتی:«قِنْطار»}} در اصل به معناى چيز محكم است سپس به مال زياد نيز گفته شده، پل را به خاطر استحكامش‌{{صورتی: «قَنْطَرَه»،}} و اشخاص با هوش را{{صورتی: «قِنْطِر»}} مى‌گويند، چون داراى تفكر محكمى هستند. منظور از{{صورتی: «قِنْطار»}} در اين آيه همان مال فراوان است. [2]

'''قِنْوان:'''

{{(آیه):مِنْ طَلْعِها قِنْوانٌ دانِيَةٌ}}

{{صورتی:«قِنْوان»}} جمع‌{{صورتی: «قِنْو»}} (بر وزن صنف) اشاره به رشته‌هاى باريك و لطيفى است كه پس از شكافته شدن خوشه سربسته نخل خارج مى‌گردد. [3]

'''قَنُوطْ:'''

{{(آیه):الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ}}

عده‌اى مى‌گويند{{صورتی: «قَنُوطْ»}} از مادّه‌{{صورتی: «قُنُوط»}} به معناى انسان نوميد است و با «يَئُوسْ» يك معنا دارد. بعضى هر دو را به يك معنا (براى تأكيد) دانسته‌اند. و بعضى «قَنُوط» را به معناى ظاهر ساختن وجود نوميدى در چهره و در عمل دانسته‌اند. مرحوم «طبرسى» در «مجمع البيان» گفته: «قَنُوط»، «نوميدى از رحمت» است. ولى آنچه از موارد استعمال واژه «قَنُوط» در قرآن مجيد به دست مى‌آيد، اين است كه «قَنُوط» و «يَئُوسْ» تقريباً در يك معنا به كار مى‌رود. [4]

'''قُوْا:'''

{{(آیه):قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْليكُمْ}}

تعبير به‌{{صورتی: «قُوْا»}} (نگاه داريد) از مادّه‌{{صورتی: «وِقايَة»}} اشاره به اين است كه، اگر آنها را به حال خود رها كنيد، خواه ناخواه به سوى آتش دوزخ پيش مى‌روند، شما هستيد كه بايد آنها را از سقوط در آتش دوزخ حفظ كنيد. [5]

'''قوارير:'''

{{(آیه):مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوارِيرَ}}

{{صورتی:«قوارير»}} جمع‌{{صورتی: «قاروره»}} به معناى ظرف بلورين و شيشه‌اى است. [6]

'''قَوام:'''

{{(آیه):كَانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً}}

{{صورتی:«قَوام»}} (بر وزن عوام) در لغت، به معناى عدالت و استقامت و حدّ وسط ميان دو چيز است و «قِوام» (بر وزن كتاب) به معناى چيزى است كه مايه قيام و استقرار بوده باشد. [7]

[1]سوره اعراف: 133؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/384/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص384.]؛سوره اسراء: 101؛[https://lib.eshia.ir/27575/12/341/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج12، ص341.]

[2]سوره آل عمران: 75؛[https://lib.eshia.ir/27575/2/719/قِنْطار مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج2، ص719.]

[3]سوره انعام: 99؛[https://lib.eshia.ir/27575/5/460/قِنْوان مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج5، ص460.]

[4]سوره فصلت: 49؛[https://lib.eshia.ir/27575/20/341/قَنُوطْ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج20، ص341.]

[5]سوره تحريم: 6؛[https://lib.eshia.ir/27575/24/300/قُوْا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج24، ص300.]

[6]سوره انسان: 15؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/366/قوارير مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص366.]؛سوره نمل: 44؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/510/قوارير مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص510.]

[7]سوره فرقان: 67؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/173/قَوام مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص173.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 447
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست