نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 413
احتمال دادهاند كه: جمله:{{صورتی: «فاكِهِينَ
بِمَا آتاهُمْ رَبُّهُمْ»}} اشاره به تناول
انواع ميوهها است، ولى اين معنا بعيد به نظر مىرسد. [1]
'''فالِق:'''
{{(آیه):إِنَّ اللَّهَ
فالِقُ الْحَبِّ}}
{{صورتی:«فالِق»}} از مادّه{{صورتی: «فَلْق»}} (بر وزن فرق) به معناى شكافتن چيزى و جدا كردن بعضى از بعض ديگر است. [2]
'''فَانْصَب:'''
{{(آیه):فَإِذا فَرَغْتَ
فَانْصَبْ}}
{{صورتی:«فَانْصَب»}} از مادّه{{صورتی: «نصب»}} (بر وزن نسب) به معناى تعب و زحمت است، آيه بيانگر يك اصل كلى و فراگير است،
و هدف آن است كه پيامبر را به عنوان يك الگو و سرمشق، از اشتغال به استراحت، بعد
از پايان يك امر مهم، باز دارد، و تلاش مستمر و پىگير را در زندگى به او گوشزد
كند. [3]
'''فَانْظُر:'''
{{(آیه):فَانْظُرْ إِلى
آثارِ}}
تكيه روى جمله{{صورتی: «فَانْظُر»}} (بنگر) از مادّه{{صورتی:
«نَظَر»}} اشاره به اين است كه، آن قدر آثار رحمت الهى
در احياى زمينهاى مرده به وسيله نزول باران آشكار است كه، با يك نگاه بدون نياز
به جستجوگرى بر هر انسان ظاهر مىشود. [4]
'''فَأْذَنُوا:'''
{{(آیه):فَأْذَنُوا
بِحَرْبٍ}}
{{صورتی:«فَأْذَنُوا»}} از مادّه{{صورتی: «اذن»}} هر گاه با{{صورتی: «لام»}} متعدى شود به معناى اجازه دادن است و هر گاه با{{صورتی: «باء»}} متعدى گردد به معناى علم و آگاهى است،
بنابراين{{صورتی: «فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ»}} مفهومش اين است: آگاه باشيد! كه خدا و رسولش با شما
رباخواران، پيكار خواهد كرد، و در واقع اعلان جنگ از سوى خدا و رسول، به اين گروه
خيرهسر است. [5]
'''فَبَشِّرْهُ:'''
{{(آیه):فَبَشِّرْهُ
بِمَغْفِرَةٍ}}
جمله{{صورتی: «فَبَشِّرْهُ»}} از مادّه{{صورتی: «تبشير»}} در حقيقت تكميل{{صورتی: «انذار»}} است، زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله در آغاز انذار
مىكند، و هنگامى كه پيروى از فرمان خدا و ترس آميخته با عظمت نسبت به او، پيدا شد
و اثراتش در «قول» و «فعل» انسان ظاهر گشت، بشارت مىدهد. [6]
'''فَتاه:'''
{{(آیه):قالَ مُوسى
لِفَتاهُ}}
منظور از{{صورتی: «فَتاه»}} در اينجا طبق گفته بسيارى از مفسران، و بسيارى از روايات،{{صورتی: «يوشع بن نون»}} مرد رشيد، شجاع
و با ايمان بنى اسرائيل است. [7]
[1]سوره دخان: 27؛[https://lib.eshia.ir/27575/21/189/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج21، ص189.]؛سوره طور: 18؛[https://lib.eshia.ir/27575/22/438/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج22، ص438.]
[2]سوره انعام: 95؛[https://lib.eshia.ir/27575/5/442/فالِق مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج5، ص442.]
[3]سوره انشراح: 7؛[https://lib.eshia.ir/27575/27/150/فَانْصَب مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج27، ص150.]
[4]سوره روم: 50؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/494/فَانْظُر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص494.]
[5]سوره بقره: 279؛[https://lib.eshia.ir/27575/2/437/فَأْذَنُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج2، ص437.]
[6]سوره يس: 11؛[https://lib.eshia.ir/27575/18/349/فَبَشِّرْهُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج18، ص349.]
[7]سوره كهف: 60؛[https://lib.eshia.ir/27575/12/522/فَتاه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج12، ص522.]
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 413