نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 387
'''عقوبت:'''
{{(آیه):الْكُفَّارِ
فَعاقَبْتُمْ}}
{{صورتی:«عقوبت»}} از مادّه{{صورتی: «عَقِب»}} به معناى «كيفر كار خلاف» آمده است. [1]
'''عَقِيْم:'''
{{(آیه):مَنْ يَشآءُ
عَقيماً}}
{{صورتی:«عَقِيْم»}} از مادّه{{صورتی: «عقم»}} (بر وزن بخل و همچنين بر وزن فهم) در اصل، به معناى خشكى و يبوست است كه مانع
از قبول اثر مىشود، و زنان عقيم، به زنانى مىگويند كه رحم آنها آمادگى براى
پذيرش نطفه مرد و پرورش فرزند ندارد.
بادهاى «عقيم» را از اين جهت عقيم مىگويند كه قادر بر پيوند ابرهاى بارانزا
نيست؛ و روز «عقيم» به روزى گفته مىشود كه سرور و شادى در آن نباشد. و اين كه از
روز قيامت به عنوان «يَوْمٌ عَقِيْم» ياد شده به خاطر آن است كه روزى بعد از آن
نيست كه بتوانند به جبران گذشته بپردازند. و بالاخره، اگر به غذاهايى كه ميكروب
آنها كاملًا كشته شده «مُعَقَّمْ» مىگويند به خاطر آن است كه، اين موجودات مضر،
ديگر در آن پرورش نمىيابند. [2]
'''عُكُوف:'''
{{(آیه):أَنْتُمْ لَها
عاكِفُونَ}}
{{صورتی:«عُكُوف»}} به معناى ملازمت توأم با احترام است. [3]
'''عِلِّيِّينَ:'''
{{(آیه):الأَبْرارِ لَفي
عِلِّيِّينَ}}
{{صورتی:«عِلِّيِّينَ»}} از مادّه{{صورتی: «عُلُوّ»}} جمع{{صورتی: «عِلِّى»}} (بر وزن ملّى) در اصل، به معناى مكان بالا يا اشخاصى است كه در محل بالا
مىنشينند، و به ساكنان قسمتهاى مرتفع كوهها نيز اطلاق شده است، و در اينجا جمعى
آن را به معناى «برترين مكان آسمان» يا «برترين مكان بهشت» تفسير كردهاند. بعضى نيز
گفتهاند كه ذكر آن به صيغه جمع به خاطر تأكيد است و به معناى «عُلُوٌّ فِى
عُلُوٍّ» يعنى «بلندى در بلندى» مىباشد. [4]
'''عِمَاد:'''
{{(آیه):إِرَمَ ذاتِ
الْعِمَادِ}}
{{صورتی:«عِمَاد»}} به معناى ستون و جمع آن{{صورتی: «عُمُد»}} (بر وزن شتر) است. [5]
'''عَمَد، عُمُد:'''
{{(آیه):السَّمَاواتِ بِغَيْرِ
عَمَدٍ}}
{{صورتی:«عَمَد»}} (بر وزن قمر) جمع{{صورتی: «عمود»}} به معناى ستون است، و مقيد ساختن آن به{{صورتی: «تَرَوْنَها»،}} دليل بر اين
است كه آسمان ستونهاى مرئى ندارد، مفهوم اين سخن آن است كه
[1]سوره ممتحنه: 11؛[https://lib.eshia.ir/27575/24/53/عقوبت مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج24، ص53.]
[2]سوره شورى: 50؛[https://lib.eshia.ir/27575/20/510/عَقِيْم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج20، ص510.]
[3]سوره انبياء: 52؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/466/عُكُوف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص466.]
[4]سوره مطففين: 18؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/281/عِلِّيِّينَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص281.]
[5]سوره فجر: 7؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/468/عِمَاد مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص468.]
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 387