{{صورتی:«عَقِب»}} در اصل به معناى پاشنه پا است، ولى بعداً به صورت گستردهاى در فرزندان و
فرزند فرزندان به كار رفته است. [2]
'''عقبه:'''
{{(آیه):وَ مَا أَدْراكَ
مَا الْعَقَبَةُ}}
بعضى،{{صورتی: «عقبه»}} را در اينجا به معناى هواى نفس تفسير كردهاند، كه جهاد با آن را پيغمبر اكرم
صلى الله عليه و آله طبق حديث معروف، «جهاد اكبر» ناميد.
البته، با توجّه به اين كه خود آيات،{{صورتی:
«عقبه»}} را در اينجا تفسير كرده، بايد مراد از اين
تفسير چنين باشد كه، گردنه اصلى، «گردنه هواى نفس» است، و اما آزاد كردن بردگان، و
اطعام مسكينان، مصداقهاى روشنى از مبارزه با آن محسوب مىشود. بعضى ديگر از
مفسران گفتهاند كه منظور از اين «عقبه» گردنه صعب العبورى است در قيامت. [3]
'''عُقْبى:'''
{{(آیه):فَنِعْمَ عُقْبَى
الدَّارِ}}
{{صورتی:«عُقْبى»}} از مادّه{{صورتی: «عَقِب»}} به معناى عاقبت و پايان كار است، خواه خير باشد يا شرّ، ولى با توجّه به
قرينه حال و مقال، منظور از آن در آيه فوق، عاقبت خير است و در سوره{{صورتی: «ممتحنه»}} به معناى «جزا»
آمده است. و ضمير در «عُقْباها» در سوره{{صورتی: «شمس»}} به «دَمْدَمَه» و «هلاكت» باز مىگردد. [4]
'''عَقَر:'''
{{(آیه):صاحِبَهُمْ
فَتَعاطى فَعَقَرَ}}
{{صورتی:«عَقَر»}} از مادّه{{صورتی: «عقر»}} (بر وزن ظلم) در اصل به معناى اساس و ريشه است، و هنگامى كه اين واژه در مورد
شتر به كار رود، به معناى كشتن و نحر كردن، و يا پى كردن است. [5]
'''عَقَرُوها:'''
{{(آیه):فَعَقَرُوها
فَقالَ تَمَتَّعُوا}}
{{صورتی:«عَقَرُوها»}} از مادّه{{صورتی: «عُقْر»}} (بر وزن ظلم) به معناى اصل و اساس و ريشه چيزى است و «عَقَرْتُ الْبَعِيْرَ»
يعنى شتر را سر بريدم و نحر كردم، و چون كشتن شتر سبب مىشود كه از اصل، وجودش
برچيده شود، اين ماده در اين معنا به كار رفته است؛ گاهى به جاى نحر كردن، پى كردن
شتر و يا دست و پاى آن را قطع نمودن، تفسير كردهاند، كه در واقع همه آنها به يك
چيز باز مىگردد. و نتيجهاش يكى است (دقت كنيد). [6]