responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 330

دست و پاى خود را گم مى‌كنند و تسليم حوادث مى‌شوند و نه در روزهاى پيروزى و نعمت، گرفتار غرور و غفلت مى‌گردند. [1]

'''صبأ:'''

{{(آیه):وَ النَّصارى‌ وَ الصَّابِئِيْنَ}}

در{{صورتی: «مصباح المنير فيومى»}} آمده:{{صورتی: «صبأ»}} به معناى كسى است كه از دين خارج شده و به دين ديگرى گرويده. [2]

'''صَبَّحَهُم:'''

{{(آیه):وَ لَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً}}

{{صورتی:«صَبَّحَهُم»}} از مادّه‌{{صورتی: «تصبيح»}} معناى گسترده‌اى دارد كه تمام صبح را در بر مى‌گيرد. [3]

'''صبر:'''

{{(آیه):يُحِبُّ الصَّابِرِيْنَ}}

{{صورتی:«صبر»}} به معناى استقامت است. [4]

'''صِبْغ:'''

{{(آیه):وَ صِبْغٍ لِلْأَكِلِيْن}}

{{صورتی:«صِبْغ»}} در اصل، به معناى رنگ است، ولى از آنجا كه انسان به هنگام خوردن غذا معمولًا نان خود را با خورشى كه مى‌خورد رنگين مى‌كند، به تمام انواع نان خورش‌ها، «صِبْغ» گفته شده است. به هر حال، كلمه‌{{صورتی: «صِبْغ»،}} ممكن است اشاره به همان روغن زيتون باشد كه با نان مى‌خوردند، و يا انواع نان خورش‌ها كه از درختان ديگر استفاده مى‌كردند. [5]

'''صِحاف:'''

{{(آیه):عَلَيْهِم بِصِحافٍ}}

{{صورتی:«صِحاف»}} جمع‌{{صورتی: «صَحْفة»}} (بر وزن صفحه) در اصل از مادّه «صحف» به معناى گستردن، گرفته شده، و در اينجا به معناى ظرف‌هاى بزرگ و وسيع است. [6]

'''صُحُف:'''

{{(آیه):يُؤْتى‌ صُحُفاً مُّنَشَّرَةً}}

{{صورتی:«صُحُف»}} از مادّه‌{{صورتی: «صحف»}} جمع‌{{صورتی: «صحيفه»}} به معناى ورقه‌اى است كه آن را اين طرف و آن طرف مى‌كنند (چون اصل مادّه «صحف» و «صحيفه» به معناى چيز گسترده، مانند صورت است) سپس به نامه و كتاب اطلاق شده.

و در سوره‌{{صورتی: «أعلى‌»}} به معناى «لوح»، يا «ورقه» و يا چيز ديگرى است كه در آن مطلبى را مى‌نويسند؛ و اين تعبير نشان مى‌دهد كه آيات قرآنى قبل از نزول بر پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در الواحى نوشته شده بود، و فرشتگان وحى آن را با خود مى‌آوردند، الواحى بسيار گرانقدر و پر ارزش. و اين كه بعضى گفته‌اند: منظور از اين «صُحُف» كتب انبياى پيشين است، ظاهراً با آيات قبل و بعد سازگار نيست. همچنين اين كه گفته‌

[1]سوره ابراهيم: 5؛[https://lib.eshia.ir/27575/10/317/صُحُف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج10، ص317.]؛سوره لقمان: 31؛[https://lib.eshia.ir/27575/17/98/صُحُف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج17، ص98.]؛سوره شورى‌: 33؛[https://lib.eshia.ir/27575/20/477/صُحُف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج20، ص477.]

[2]سوره بقره: 62؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/342/صبأ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص342.]

[3]سوره قمر: 38؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/75/صَبَّحَهُم مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص75.]

[4]سوره آل عمران: 146؛[https://lib.eshia.ir/27575/3/161/صبر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج3، ص161.]

[5]سوره مؤمنون: 20؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/242/صِبْغ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص242.]

[6]سوره زخرف: 71؛[https://lib.eshia.ir/27575/21/127/صِحاف مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج21، ص127.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 330
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست