responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 317

كفر تفسير كرده‌اند و بعضى به گمراهى، و گاه به جدايى از حق و توجّه به باطل. [1]

'''شُقَّة:'''

{{(آیه):وَلكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ}}

{{صورتی:«شُقَّة»}} از مادّه‌{{صورتی: «شَقّ»}} به معناى زمين‌هايى پرسنگلاخ و يا راه‌هاى دور و دراز است كه عبور از آن با مشقت توأم است. [2]

'''شَقِىّ:'''

{{(آیه):فَمِنْهُمْ شَقِىٌّ وَ سَعِيْدٌ}}

{{صورتی:«شَقِىّ»}} از مادّه‌{{صورتی: «شقاوت»}} به معناى فراهم بودن اسباب گرفتارى، مجازات و بلاست و{{صورتی: «شَقِىّ»}} به كسى گفته مى‌شود كه اسباب گرفتارى، بلا و مجازات براى خود فراهم مى‌سازد؛ و بعضى آن را به كسى كه قبول نصيحت نمى‌كند تفسير كرده‌اند و پيدا است كه اين دو معنا از هم جدا نيست. [3]

'''شكر:'''

{{(آیه):قَلِيْلٌ مِّنْ عِبادِىَ الشَّكُورُ}}

{{صورتی:«شكر»}} در اصل به معناى اعتراف به نعمت است. و «راغب» در «مفردات» مى‌گويد:

«شكر» همان تصور نعمت و اظهار آن است.

بعضى گفته‌اند: در اصل‌{{صورتی: «كَشر»}} به معناى «كشف» (بر وزن آن) بوده است، سپس مقلوب گشته و «شكر» شده است، و نقطه مقابل آن «كفر» است كه فراموشى نعمت و پوشاندن آن مى‌باشد. سپس، به تقسيم «شكر» به شعب سه‌گانه: «شكر قلب» يعنى انديشه درباره نعمت، و «شكر زبان» يعنى ثنا گفتن بر منعم، و «شكر ساير اعضا» يعنى قدردانى و پاسخگوئى در برابر نعمت، پرداخته است. [4]

'''شَكْل:'''

{{(آیه):وَ ءَاخَرُ مِنْ شَكْلِهِ أَزْواجٌ}}

{{صورتی:«شَكْل»}} (به فتح شين) به معناى مثل و مانند است. [5]

'''شكور:'''

{{(آیه):لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ}}

{{صورتی:«شكور»}} از مادّه‌{{صورتی: «شُكر»}} است.{{صورتی: «صبّار»}} و{{صورتی: «شكور»}} هر دو صيغه مبالغه است كه يكى فزونى صبر و استقامت را مى‌رساند و ديگرى فزونى شكرگزارى نعمت، اشاره به اين كه افراد باايمان نه در مشكلات و روزهاى سخت دست و پاى خود را گم مى‌كنند و تسليم حوادث مى‌شوند و نه در روزهاى پيروزى و نعمت، گرفتار غرور و غفلت مى‌گردند.{{صورتی: «شَكُور»}} صيغه مبالغه، به معناى بسيار شكرگزار، فزونى شكرگزارى را مى‌رساند، كه همان تكرار شكر و تداوم آن با

[1]. بقره، آيات 137، 176 ؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/537/شكور مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص537.]؛سوره ص: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/228/شكور مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص228.]

[2]سوره توبه: 42؛[https://lib.eshia.ir/27575/7/502/شُقَّة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج7، ص502.]

[3]سوره هود: 105؛[https://lib.eshia.ir/27575/9/282/شَقِىّ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج9، ص282.]؛سوره مريم: 32؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/67/شَقِىّ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص67.]

[4]سوره آل عمران: 115؛[https://lib.eshia.ir/27575/3/83/شكر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج3، ص83.]؛سوره سبأ: 13؛[https://lib.eshia.ir/27575/18/64/شكر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج18، ص64.]

[5]سوره ص: 58؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/341/شَكْل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص341.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 317
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست