{{صورتی:«شَطَط»}} (بر وزن وسط) به معناى خارج شدن از حدّ اعتدال، و افراط در دورى است؛ لذا، به
سخنانى كه بسيار دور از حق است، «شطط» گفته مىشود.
و اگر به حاشيه نهرهاى بزرگ «شط» مىگويند، به خاطر آن است كه از آب فاصله
زياد دارد و ديوارهاى آن بلند است. [3]
'''شَعائِر:'''
{{(آیه):مِنْ شَعآئِرِ
اللَّهِ}}
{{صورتی:«شعائر»}} از مادّه{{صورتی: «شَعْر»}} جمع{{صورتی: «شعيره»}} به معناى علامت و نشانه است؛ و{{صورتی: «شعائر
اللّه»}} علامتهايى است كه انسان را به ياد خدا
مىاندازد و خاطرهاى از خاطرات مقدس را در نظرها تجديد مىكند. بنابراين{{صورتی: «شعائر اللَّه»}} در
سوره{{صورتی: «حجّ»}} به معناى «نشانههاى پروردگار» است كه شامل سر فصلهاى آئين الهى، برنامههاى
كلى و آنچه در نخستين بر خورد با اين آئين چشمگير است- و از جمله مناسك حج-
مىباشد كه انسان را به ياد خدا مىاندازد. [4]
'''شَعْر:'''
{{(آیه):وَ أَوْبارِها وَ
أَشْعارِهآ}}
موهايى كه بر بدن چهار پايان مىرويد بعضى كاملًا خشن است، مانند موهاى بز كه
عرب آن را{{صورتی: «شَعْر»}} مىگويد (و جمع آن أشعار است) و گاهى كمى نرمتر است كه آن را{{صورتی: «پشم»}} مىگويند و عرب
آن را{{صورتی: «صوف»}} مىنامد و گاهى از آن هم نرمتر است كه آن را{{صورتی: «كرك»}} مىناميم كه عرب آن را{{صورتی: «وبر»}} مىگويد. [5]
'''شعوب:'''
{{(آیه):شُعُوباً وَ
قَبآئِلَ}}
در اين كه ميان{{صورتی: «شعوب»}} جمع{{صورتی: «شَعْب»}} (بر وزن صعب) به معناى «گروه عظيمى از مردم» و «قبائل» جمع
«قبيله» چه تفاوتى
[1]سوره فتح: 29؛[https://lib.eshia.ir/27575/22/127/شطأ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج22، ص127.]
[2]سوره بقره: 144؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/564/شَطْر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص564.]
[3]سوره كهف: 14؛[https://lib.eshia.ir/27575/12/396/شَطَط مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج12، ص396.]؛سوره جنّ: 4؛[https://lib.eshia.ir/27575/25/114/شَطَط مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج25، ص114.]
[4]سوره بقره: 158؛[https://lib.eshia.ir/27575/1/613/شَعائِر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص613.]؛سوره حجّ: 32؛[https://lib.eshia.ir/27575/14/110/شَعائِر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج14، ص110.]
[5]سوره نحل: 80؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/375/شَعْر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص375.]
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 313