{{صورتی:«شُحّ»}} چنان كه «مفردات» مىگويد، به معناى بخل توأم با حرص است كه به صورت عادت در
آيد، و مىدانيم كه اين دو صفت رذيله از بزرگترين موانع رستگارى انسان، و بزرگترين
سد راه انفاق و كارهاى خير است، اگر انسان دست به دامن لطف الهى زند و با تمام
وجودش از او تقاضا كند، و در خودسازى و تهذيب نفس بكوشد و از اين دو رذيله نجات
يابد، سعادت خود را تضمين كرده است. [3]
'''شَراب:'''
{{(آیه):بِفاكِهَةٍ
كَثِيْرَةٍ وَ شَرابٍ}}
{{صورتی:«شَراب»}} از مادّه{{صورتی: «شُرْب»}} به معناى نوشيدنى است. [4]
'''شِرْب:'''
{{(آیه):كُلُّ شِرْبٍ
مُّحْتَضَرٌ}}
{{صورتی:«شِرْب»}} از مادّه{{صورتی: «شُرْب»}} به معناى سهم و نوبت آب است. [5]
'''شرح:'''
{{(آیه):يَشْرَحْ صَدْرَهُ
لِلْإِسْلامِ}}
{{صورتی:«شرح»}} (گشاده ساختن) همان وسعت روح، بلندى فكر و گسترش افق عقل آدمى است؛ زيرا پذيرا
شدن حق، احتياج به گذشتهاى فراوانى از منافع شخصى دارد كه جز صاحبان ارواح وسيع و
افكار بلند آمادگى براى آن نخواهند داشت. [6]
'''شَرِّد:'''
{{(آیه):فَشَرِّدْ بِهِمْ
مَّنْ خَلْفَهُمْ}}
{{صورتی:«شَرِّد»}} از مادّه{{صورتی: «تَشريد»}} به معناى پراكنده ساختن توأم با اضطراب است؛ يعنى آن چنان به آنها حمله كن كه
گروههاى ديگر از دشمنان و پيمانشكنان متفرق گردند و فكر حمله را از سر بيرون
كنند. [7]
'''شِرْذِمَة:'''
{{(آیه):لَشِرْذِمَةٌ
قَلِيْلُونَ}}
{{صورتی:«شِرْذِمَة»}} در اصل به معناى گروه اندك و باقيمانده چيزى است، و به لباس پاره، پاره،{{صورتی: «شراذم»}} گفته مىشود،
كه علاوه بر معناى اندك بودن، پراكندگى نيز در مفهوم آن افتاده است، گويا فرعون با
اين تعبير، مىخواست
[1]سوره نساء: 65؛[https://lib.eshia.ir/27575/3/580/شِرْذِمَة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج3، ص580.]؛سوره نحل: 10؛[https://lib.eshia.ir/27575/11/193/شِرْذِمَة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج11، ص193.]؛سوره رحمن: 6؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/113/شِرْذِمَة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص113.]؛سوره صافات: 62؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/84/شِرْذِمَة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص84.]