responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 310

است.

در اين كه، منظور از{{صورتی: «شاهد»}} و{{صورتی: «مشهود»}} چيست؟ تفسيرهاى بسيار فراوانى ذكر كرده‌اند كه بالغ بر سى تفسير مى‌شود، و مهم‌ترين آنها تفسيرهاى زير است:

1- «شاهد»، شخص پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله است و «مشهود» همان روز قيامت است.

2- «شاهد»، گواهان عمل انسانند، و «مشهود» انسان‌ها و اعمال آنها هستند.

3- «شاهد»، به معناى روز جمعه است كه شاهد اجتماع مسلمين در مراسم بسيار مهم نماز آن روز است. و «مشهود» روز «عرفه» است كه زائران بيت اللّه الحرام شاهد و ناظر آن روزند. 4- «شاهد»، روز عيد قربان و «مشهود» روز عرفه (روز ما قبل آن) مى‌باشد. 5- «شاهد»، شب‌ها و روزها است، و «مشهود» بنى آدم است كه به اعمال او گواهى مى‌دهند. 6- «شاهد»، ملائكه و «مشهود» قرآن است. 7- «شاهد»، حجر الاسود و «مشهود» حاجيانند كه در كنار آن مى‌آيند و دست بر آن مى‌نهند. 8- «شاهد»، خلق است و «مشهود» حق است.

9- «شاهد»، امت اسلامى است و «مشهود» امت‌هاى ديگر. 10- «شاهد»، پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و «مشهود» ساير انبياء هستند.

11- يا اين كه «شاهد»، پيامبر صلى الله عليه و آله و «مشهود» امير مؤمنان على عليه السلام است. [1]

'''شَبابِيك:'''

تعبير به‌{{صورتی: «شَبابِيك»}} جمع‌{{صورتی: «شُبّاك»}} بر وزن (خفاش) به معناى (مشبّك) ممكن است اشاره به استخوان‌هاى سر باشد، كه قطعات آن درهم فرورفته و يا اشاره به شبكه‌هاى مغزى است، و در هر حال، دليل بر وجود اين روحيات در انسان‌ها است. [2]

'''شَتّى‌:'''

{{(آیه):وَ قُلُوبُهُمْ شَتّى‌}}

{{صورتی:«شَتّى‌»}} جمع‌{{صورتی: «شَتِيْت»}} از مادّه‌{{صورتی: «شَتّ»}} (بر وزن شط) به معناى پراكنده كردن جمعيت است، و در اينجا اشاره به تفاوت كوشش‌هاى مردم از نظر كيفيت، هدف‌گيرى و نتيجه آنها است. [3]

'''شجر:'''

{{(آیه):فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ}}

{{صورتی:«شجر»}} در اصل، از مادّه‌{{صورتی: «شجر»}} (بر وزن قمر) هم به معناى «درخت» است و هم گياه، و از آنجا كه در «مشاجره» و نزاع، يك نوع آشفتگى و به هم پيچيدگى همانند پيچيدگى شاخه‌هاى درختان به يكديگر آشكار مى‌شود، به معناى نزاع و كشمكش آمده، و در آيه فوق به همين معنا استعمال شده‌

[1]سوره بروج: 3؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/342/شجر مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص342.]

[2]. تغابن، آيات 14 تا 18 (ج 24، ص 225)

[3]سوره حشر: 14؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/541/شَتّى‌ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص541.]؛سوره ليل: 4؛[https://lib.eshia.ir/27575/27/89/شَتّى‌ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج27، ص89.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 310
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست