responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 309

ش‌

'''شاخِصَه:'''

{{(آیه):فَإِذا هِىَ شاخِصَةٌ}}

{{صورتی:«شاخِصَه»}} از مادّه‌{{صورتی: «شخوص»}} (بر وزن خلوص) در اصل، به معناى خارج شدن از منزل، يا خارج شدن از شهرى به شهر ديگر است، و از آنجا كه به هنگام تعجب و خيره شدن چشم، گويى مى‌خواهد چشم انسان از حدقه بيرون بيايد، به اين حالت نيز، شخوص گفته شده است؛ اين حالتى است كه در محشر به گنه‌كاران دست مى‌دهد، آن چنان خيره مى‌شوند كه گويى چشم‌هايشان مى‌خواهد از حدقه بيرون بيايد. [1]

'''شاطِى‌ء:'''

{{(آیه):مِنْ شاطِىِ الْوادِ}}

{{صورتی:«شاطِى‌ء»}} از مادّه‌{{صورتی: «شَطء»}} به معناى ساحل است. [2]

'''شاقّوا:'''

{{(آیه):ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّوا اللَّهَ}}

{{صورتی:«شاقّوا»}} از مادّه‌{{صورتی: «شِقاق»}} در اصل به معناى شكاف و جدايى است و از آنجا كه شخص مخالف، دشمن و عصيانگر، صف خود را جدا مى‌كند به عمل او شقاق گفته مى‌شود. [3]

'''شاكِلَة:'''

{{(آیه):يَعْمَلُ عَلى‌ شاكِلَتِهِ}}

{{صورتی:«شاكِلَة»}} در اصل، از مادّه‌{{صورتی: «شكل»}} به معناى مهار كردن حيوان است، و{{صورتی: «شِكال»}} به خود مهار مى‌گويند، و از آنجا كه روحيات، سجايا و عادات هر انسانى او را مقيد به رويه‌اى مى‌كند، به آن‌{{صورتی: «شاكِلَه»}} مى‌گويند و كلمه‌{{صورتی: «أَشكِلَه»}} به سؤال‌ها، نيازها و كليه مسائلى گفته مى‌شود كه، به نوعى انسان را مقيد مى‌سازد.

به اين ترتيب، مفهوم‌{{صورتی: «شاكِلَه»}} هيچ گونه اختصاصى به طبيعت ذاتى انسان ندارد، لذا مرحوم‌{{صورتی: «طبرسى»}} در{{صورتی: «مجمع البيان»}} دو معنا براى آن ذكر كرده است: «طبيعت و خلقت» و «طريقه و مذهب و سنت» (چرا كه هر يك از اين امور انسان را از نظر عمل به نحوى مقيد مى‌سازد). [4]

'''شانِئ:'''

{{(آیه):إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ}}

{{صورتی:«شانِئ»}} از مادّه‌{{صورتی: «شَنَئآن»}} (بر وزن ضربان) به معناى عداوت، كينه‌ورزى و بدخلقى، به معناى كسى است كه داراى اين وصف باشد. [5]

'''شاهد، مشهود:'''

{{(آیه):وَشاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ}}

{{صورتی:«شاهد» و «مشهود»}} از مادّه‌{{صورتی: «شُهُود- شهادة»}}

[1]سوره انبياء: 97؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/549/شاخِصَه مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص549.]

[2]سوره قصص: 30؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/87/شاطِى‌ء مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص87.]

[3]سوره انفال: 13؛[https://lib.eshia.ir/27575/7/141/شاقّوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج7، ص141.]؛سوره حشر: 4؛[https://lib.eshia.ir/27575/23/503/شاقّوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج23، ص503.]

[4]سوره اسراء: 84؛[https://lib.eshia.ir/27575/12/273/شاكِلَة مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج12، ص273.]

[5]سوره كوثر: 3؛[https://lib.eshia.ir/27575/27/401/شانِئ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج27، ص401.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 309
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست