{{صورتی:«تُكِنُّ»}} از مادّه{{صورتی: «كِنّ»}} (بر وزن جنّ) به چيزى گفته مىشود كه اشياء را در آن محفوظ و مستور مىدارند
و منظور، رازها، انديشهها و توطئههايى است كه كفار در دل پنهان مىداشتند. [2]
'''تلاوت:'''
«راغب» در كتاب «مفردات»، در ذيل
مادّه{{صورتی: «تلاوت»}} مىگويد: مراد از{{صورتی: «يَتْلُونَهُ حَقَّ
تِلاوَتِهِ»}} اين است كه با علم و عمل از آيات قرآن، پيروى
مىكنند يعنى{{صورتی: «تلاوت»}} مفهومى بالاتر از مفهوم{{صورتی: «قرائت»}} دارد و با يك نوع تدبر و تفكر و عمل همراه است. [3]
'''تَلَظّى:'''
{{(آیه):فَأَنْذَرْتُكُمْ
نَاراً تَلَظّى}}
{{صورتی:«تَلَظّى»}} از مادّه{{صورتی: «لظى»}} (بر وزن قضا) به معناى شعله خالص است. و مىدانيم كه شعلههاى خالص و خالى از
هر گونه دود، گرما و حرارت بيشترى دارد، و گاه واژه{{صورتی: «لظى»}} به خود جهنم نيز اطلاق شده است.
«تَلَظَّى» در اصل «تَتَلَظَّى» بوده،
كه يكى از دو «تا» براى تخفيف افتاده است. [4]
'''تِلْقاءَ:'''
{{(آیه):تِلْقآءَ أَصْحابِ
النَّارِ}}
{{صورتی:«تِلْقاءَ»}} در اصل- به گفته بعضى از مفسران و اهل ادب- مصدر يا اسم است و به معناى
مقابله مىآيد، ولى بعداً به معناى ظرف مكان به كار رفته، يعنى مكان مقابله و جهت
رو به رو. و در سوره{{صورتی: «يونس»}} و مانند آن به معناى ناحيه و نزد، مىآيد؛ يعنى: من از
ناحيه و از نزد خودم نمىتوانم آن را تغيير دهم. [5]
'''تَلْقَفُ:'''
{{(آیه):فَإِذا هِيَ
تَلْقَفُ}}
{{صورتی:«تَلْقَفُ»}} از مادّه{{صورتی: «لقف»}} (بر وزن وقف) به معناى بلعيدن و برگرفتن چيزى با قدرت و سرعت است، خواه به
وسيله دهان و دندان باشد، يا به وسيله دست، ولى در پارهاى از موارد به معناى
بلعيدن نيز آمده است، در آيه مورد بحث، نيز ظاهراً به همين معناست. و در فارسى از
آن به{{صورتی: «ربودن»}} تعبير مىشود و در سوره{{صورتی: «شعراء»}} منظور گرفتن با دهان است. [6]
'''تُلَقَّى:'''
{{(آیه):وَ إِنَّكَ
لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ}}
{{صورتی:«تُلَقَّى»}} مضارع مجهول از باب{{صورتی: «تفعيل»}}
[1]سوره تكاثر: 1؛[https://lib.eshia.ir/27575/27/301/تُلَقَّى مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج27، ص301.]
[2]سوره نمل: 74؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/564/تُكِنُّ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص564.]