responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 140

ولى در بعضى از روايات چنين استعمالى آمده است. [1]

'''تُكِنُّ:'''

{{(آیه):مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ}}

{{صورتی:«تُكِنُّ»}} از مادّه‌{{صورتی: «كِنّ»}} (بر وزن جنّ) به چيزى گفته مى‌شود كه اشياء را در آن محفوظ و مستور مى‌دارند و منظور، رازها، انديشه‌ها و توطئه‌هايى است كه كفار در دل پنهان مى‌داشتند. [2]

'''تلاوت:'''

«راغب» در كتاب «مفردات»، در ذيل مادّه‌{{صورتی: «تلاوت»}} مى‌گويد: مراد از{{صورتی: «يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ»}} اين است كه با علم و عمل از آيات قرآن، پيروى مى‌كنند يعنى‌{{صورتی: «تلاوت»}} مفهومى بالاتر از مفهوم‌{{صورتی: «قرائت»}} دارد و با يك نوع تدبر و تفكر و عمل همراه است. [3]

'''تَلَظّى‌:'''

{{(آیه):فَأَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظّى‌}}

{{صورتی:«تَلَظّى‌»}} از مادّه‌{{صورتی: «لظى‌»}} (بر وزن قضا) به معناى شعله خالص است. و مى‌دانيم كه شعله‌هاى خالص و خالى از هر گونه دود، گرما و حرارت بيشترى دارد، و گاه واژه‌{{صورتی: «لظى‌»}} به خود جهنم نيز اطلاق شده است.

«تَلَظَّى» در اصل «تَتَلَظَّى» بوده، كه يكى از دو «تا» براى تخفيف افتاده است. [4]

'''تِلْقاءَ:'''

{{(آیه):تِلْقآءَ أَصْحابِ النَّارِ}}

{{صورتی:«تِلْقاءَ»}} در اصل- به گفته بعضى از مفسران و اهل ادب- مصدر يا اسم است و به معناى مقابله مى‌آيد، ولى بعداً به معناى ظرف مكان به كار رفته، يعنى مكان مقابله و جهت رو به رو. و در سوره‌{{صورتی: «يونس»}} و مانند آن به معناى ناحيه و نزد، مى‌آيد؛ يعنى: من از ناحيه و از نزد خودم نمى‌توانم آن را تغيير دهم. [5]

'''تَلْقَفُ:'''

{{(آیه):فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ}}

{{صورتی:«تَلْقَفُ»}} از مادّه‌{{صورتی: «لقف»}} (بر وزن وقف) به معناى بلعيدن و برگرفتن چيزى با قدرت و سرعت است، خواه به وسيله دهان و دندان باشد، يا به وسيله دست، ولى در پاره‌اى از موارد به معناى بلعيدن نيز آمده است، در آيه مورد بحث، نيز ظاهراً به همين معناست. و در فارسى از آن به‌{{صورتی: «ربودن»}} تعبير مى‌شود و در سوره‌{{صورتی: «شعراء»}} منظور گرفتن با دهان است. [6]

'''تُلَقَّى:'''

{{(آیه):وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ}}

{{صورتی:«تُلَقَّى»}} مضارع مجهول از باب‌{{صورتی: «تفعيل»}}

[1]سوره تكاثر: 1؛[https://lib.eshia.ir/27575/27/301/تُلَقَّى مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج27، ص301.]

[2]سوره نمل: 74؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/564/تُكِنُّ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص564.]

[3]. اعراف، فضيلت سوره؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/100/تلاوت مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص100.]

[4]سوره ليل: 14؛[https://lib.eshia.ir/27575/27/97/تَلَظّى‌ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج27، ص97.]

[5]سوره اعراف: 47؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/228/تِلْقاءَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص228.]؛سوره يونس: 15؛[https://lib.eshia.ir/27575/8/307/تِلْقاءَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج8، ص307.]

[6]سوره اعراف: 117؛[https://lib.eshia.ir/27575/6/351/تَلْقَفُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج6، ص351.]؛سوره طه: 69؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/265/تَلْقَفُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص265.]؛سوره شعراء: 45؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/252/تَلْقَفُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص252.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 140
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست