responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 141

است؛ ثلاثى مجرد آن متعدى به يك مفعول مى‌شود (لقى) و ثلاثى مزيد آن، متعدى به دو مفعول. در آيه مورد بحث، خداوند فاعل است و القاء كننده قرآن، پيامبر مفعول اول، و قرآن مفعول ثانى، و در اينجا چون به صورت فعل مجهول آمده، مفعول اول به جاى فاعل نشسته، و مفعول دوم صريحاً در كلام آمده است. [1]

'''تَلَقّى‌:'''

{{(آیه):إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ}}

{{صورتی:«تَلَقّى‌»}} به معناى دريافت و اخذ و ضبط است. [2]

'''تِلْكَ:'''

{{(آیه):تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبينِ}}

{{صورتی:«تِلْكَ»}} در لسان عرب، براى اشاره به دور است، و كراراً گفته‌ايم كه اين تعبير مخصوصاً كنايه از عظمت و اهميت اين آيات است، گويى در اوج آسمان‌ها و در نقطه دوردستى قرار گرفته است. [3]

'''تَلْمِزُوا:'''

{{(آیه):لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ}}

{{صورتی:«تَلْمِزُوا»}} از مادّه‌{{صورتی: «لمز»}} (بر وزن طنز)، به معناى عيب‌جوئى و طعنه زدن است. [4]

'''تَلْوُوا:'''

{{(آیه):إِن تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا}}

{{صورتی:«تَلْوُوا»}} از مادّه‌{{صورتی: «لَىّ»}} (بر وزن طىّ) به معناى «جلوگيرى و تأخير» است و در اصل، به معناى «پيچيدن و تاب دادن» آمده است. [5]

'''تَلَّهُ:'''

{{(آیه):فَالتَّالِياتِ ذِكْراً}}

{{صورتی:«تَلَّهُ»}} از مادّه‌{{صورتی: «تلّ»}} در اصل به معناى «مكان مرتفع» است و «تَلَّهُ لِلْجَبِينِ» مفهومش اين است كه او را بر مكان مرتفعى به يك طرف صورت بر زمين افكند. [6]

'''تَلَهّى‌:'''

{{(آیه):فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهّى‌}}

{{صورتی:«تَلَهّى‌»}} از مادّه‌{{صورتی: «لَهْو»}} به معناى كار سرگرم كننده است و در اينجا به معناى غافل شدن و به ديگرى پرداختن، و در حقيقت نقطه مقابل «تَصَدّى‌» است. [7]

'''تَمْاثِيل:'''

{{(آیه):مَا هذِهِ التَّمَاثيلُ}}

{{صورتی:«تماثيل»}} جمع‌{{صورتی: «تمثال»}} به معناى عكس يا مجسمه بى‌روح است و به معناى «نقش و عكس» نيز آمده است. [8]

[1]سوره نمل: 6؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/426/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص426.]

[2]سوره ق: 17؛[https://lib.eshia.ir/27575/22/256/تَلَقّى‌ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج22، ص256.]

[3]سوره قصص: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/21/تِلْكَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص21.]؛سوره لقمان: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/17/19/تِلْكَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج17، ص19.]

[4]سوره حجرات: 11؛[https://lib.eshia.ir/27575/22/188/تَلْمِزُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج22، ص188.]

[5]سوره نساء: 135؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/215/تَلْوُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص215.]

[6]سوره صافات: 3؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/130/تَلَّهُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص130.]

[7]سوره عبس: 10؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/139/تَلَهّى‌ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص139.]

[8]سوره انبياء: 52؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/466/تَمْاثِيل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص466.]؛سوره سبأ: 13؛[https://lib.eshia.ir/27575/18/52/تَمْاثِيل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج18، ص52.]

نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر    جلد : 1  صفحه : 141
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست