نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 141
است؛ ثلاثى مجرد آن متعدى به يك مفعول مىشود (لقى) و ثلاثى مزيد آن، متعدى به
دو مفعول. در آيه مورد بحث، خداوند فاعل است و القاء كننده قرآن، پيامبر مفعول
اول، و قرآن مفعول ثانى، و در اينجا چون به صورت فعل مجهول آمده، مفعول اول به جاى
فاعل نشسته، و مفعول دوم صريحاً در كلام آمده است. [1]
'''تَلَقّى:'''
{{(آیه):إِذْ يَتَلَقَّى
الْمُتَلَقِّيانِ}}
{{صورتی:«تَلَقّى»}} به معناى دريافت و اخذ و ضبط است. [2]
'''تِلْكَ:'''
{{(آیه):تِلْكَ آياتُ
الْكِتابِ الْمُبينِ}}
{{صورتی:«تِلْكَ»}} در لسان عرب، براى اشاره به دور است، و كراراً گفتهايم كه اين تعبير مخصوصاً
كنايه از عظمت و اهميت اين آيات است، گويى در اوج آسمانها و در نقطه دوردستى قرار
گرفته است. [3]
'''تَلْمِزُوا:'''
{{(آیه):لا تَلْمِزُوا
أَنْفُسَكُمْ}}
{{صورتی:«تَلْمِزُوا»}} از مادّه{{صورتی: «لمز»}} (بر وزن طنز)، به معناى عيبجوئى و طعنه زدن است. [4]
'''تَلْوُوا:'''
{{(آیه):إِن تَلْوُوا أَوْ
تُعْرِضُوا}}
{{صورتی:«تَلْوُوا»}} از مادّه{{صورتی: «لَىّ»}} (بر وزن طىّ) به معناى «جلوگيرى و تأخير» است و در اصل، به معناى «پيچيدن و
تاب دادن» آمده است. [5]
'''تَلَّهُ:'''
{{(آیه):فَالتَّالِياتِ
ذِكْراً}}
{{صورتی:«تَلَّهُ»}} از مادّه{{صورتی: «تلّ»}} در اصل به معناى «مكان مرتفع» است و «تَلَّهُ لِلْجَبِينِ» مفهومش اين است كه
او را بر مكان مرتفعى به يك طرف صورت بر زمين افكند. [6]
'''تَلَهّى:'''
{{(آیه):فَأَنْتَ عَنْهُ
تَلَهّى}}
{{صورتی:«تَلَهّى»}} از مادّه{{صورتی: «لَهْو»}} به معناى كار سرگرم كننده است و در اينجا به معناى غافل شدن و به ديگرى
پرداختن، و در حقيقت نقطه مقابل «تَصَدّى» است. [7]
'''تَمْاثِيل:'''
{{(آیه):مَا هذِهِ
التَّمَاثيلُ}}
{{صورتی:«تماثيل»}} جمع{{صورتی: «تمثال»}} به معناى عكس يا مجسمه بىروح است و به معناى «نقش و عكس» نيز آمده است. [8]
[1]سوره نمل: 6؛[https://lib.eshia.ir/27575/15/426/%%% مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص426.]
[2]سوره ق: 17؛[https://lib.eshia.ir/27575/22/256/تَلَقّى مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج22، ص256.]
[3]سوره قصص: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/16/21/تِلْكَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج16، ص21.]؛سوره لقمان: 2؛[https://lib.eshia.ir/27575/17/19/تِلْكَ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج17، ص19.]
[4]سوره حجرات: 11؛[https://lib.eshia.ir/27575/22/188/تَلْمِزُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج22، ص188.]
[5]سوره نساء: 135؛[https://lib.eshia.ir/27575/4/215/تَلْوُوا مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج4، ص215.]
[6]سوره صافات: 3؛[https://lib.eshia.ir/27575/19/130/تَلَّهُ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج19، ص130.]
[7]سوره عبس: 10؛[https://lib.eshia.ir/27575/26/139/تَلَهّى مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج26، ص139.]
[8]سوره انبياء: 52؛[https://lib.eshia.ir/27575/13/466/تَمْاثِيل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج13، ص466.]؛سوره سبأ: 13؛[https://lib.eshia.ir/27575/18/52/تَمْاثِيل مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج18، ص52.]
نام کتاب : لغات در تفسير نمونه نویسنده : مكارم شيرازى، ناصر جلد : 1 صفحه : 141