آشكار شد ، و از اين جهت است كه آنها بلند خوانده مىشود ، و تسبيحات أربعه در ركعت سوم و چهارم از آن جهت افضل است كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در دو ركعت آخر عظمت و بزرگى خداوندش را مشاهده كرد و دلش بتپيد و بتسبيح پروردگارش زبان گشود و گفت : « سبحان الله و الحمد لله و لا إله إلَّا الله و الله اكبر » و از اين رو تسبيح پروردگار در ركعتهاى اخير افضل از قراءت گرديد .
925 - و يحيى بن اكثم قاضى ( كه از اهل سنّت و از مشهورين آنها است ) از حضرت رضا عليه السّلام سؤال كرد كه نماز صبح را چرا بلند ميخوانند و حال آنكه از نمازهاى روز است و نماز شب را مىبايست بلند خواند ؟ حضرت فرمود : براى آنكه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در تاريكى آخر شب كه هوا هنوز روشن نشده بود به نماز صبح مىايستاد ، لذا آن را به حكم شب نزديك مىدانست .
926 - و در آن رواياتى كه فضل بن شاذان در كتاب علل خويش از حضرت رضا عليه السّلام روايت كرده است گويد : آن حضرت فرمود : مردمان از آن جهت به قراءت قرآن در نماز مأمور شده‌اند كه مبادا قرآن متروك و بدست فراموشى سپرده شود و در نتيجه ضايع و نابود گردد ، لكن ( چون واجب شده كه در نمازها آن را بخوانند ) حفظ گرديده و مورد آموزش و آموختن قرار گرفته و در اين صورت فراموشى و نابودى و نداشته باقى ماندن از او بر كنار شده ، و بدان جهت نماز به خواندن سورهء حمد آغاز گشته نه

480