- بخشايش خود قرار ده ، كه البتّه هيچ كس گناهان را نمىآمرزد مگر تو ) آنگاه با تأنّى و طمأنينه دو تكبير بگو و همزمان با آن دو تكبير هر دو دستت را بلند كن و بعد بگو : « لبّيك و سعديك ، و الخير في يديك ، و الشّرّ ليس إليك ، و المهديّ من هديت ، عبدك و ابن عبدك بين يديك ، منك و بك و لك و إليك ، لا ملجأ و لا منجا و لا مفرّ منك إلَّا إليك ، تباركت و تعاليت ، سبحانك و حنانيك ، سبحانك ربّ البيت الحرام » ( يعنى : خداوندا تو مرا به خدمت خود طلبيدى اينك من در خدمت توام و فرمانت را فرمانبردارم ، خيرات بتمامى در اختيار تو و از جانب تو است و بدى به تو راه و نسبتى ندارد ، و راه يافته آن كسى است كه تو با هدايتهاى خاصّه ات راهش نموده اى ، اينك بنده تو و بنده زادهء تو است كه در پيشگاه مقدّست ايستاده ، وجود او ناشى از ارادهء تو و از وجود تو است و بقاى او بسته به تو است و آنچه از عبادات و فرمانبردارى كه مىكند براى رضا و امتثال امر تو است ، و بالاخره بسوى تو باز خواهد گشت ، هيچ پناهگاه و محلّ نجاتى و گريزگاهى از تو نيست مگر بازگشت بسوى خودت ، يا اينكه از عذاب تو به دامان رحمتت بايد گريخت و پناه جست ) توئى كه جود و كرمت همواره عالميان را فرا گرفته و در عظمت و بزرگى و برترى هيچ كس و هيچ چيز به ذات مقدّست نميرسد ، تو را به پاكى ياد ميكنم و رحمت دمادم تو را ميخواهم ، تو را تسبيح گويم اى منزّه خداوندى كه پروردگار خانه كعبه اى ، و آن را با حرمت و قبله گردانيده اى .
سپس دو بار بگو : « الله أكبر » آنگاه بگو : « وجّهت وجهي للَّذي فطر السّماوات و الأرض ، على ملَّة إبراهيم و دين محمّد [ صلَّى الله عليه و آله ] و منهاج عليّ ، حنيفا

470