808 - و از يحيى بن أبى عمران روايت كرده‌اند كه گفت : به امام جواد عليه السّلام در بارهء نماز در پوست سنجاب و فنك و خزّ نامه اى نوشتم و عرض كردم :
فدايت گردم ميخواهم در اين مورد بدون ملاحظه اى صريحا پاسخ مرا بدهيد و از روى تقيّه و مبهم به من جواب نفرمائيد ، آن حضرت به خط خويش در پاسخ من نوشت : در آنها نماز كن .
809 - از داود صرمى روايت شده كه گفت : شخصى از امام هادى عليه السّلام پرسيد : آيا در پوست خزّى كه كرك و موى خرگوش بدان آميخته باشد مىتوان نماز كرد ؟ آن حضرت در پاسخ نوشت : اشكالى ندارد ، نماز ميتوان كرد .
البتّه اين ( جواز نماز در خزّ درآميخته و مغشوش به كرك خرگوش ) بر سبيل رخصت آمده هر كس آن را بپذيرد و به كار بندد پاداش طاعت يابد و هر كس آن را ردّ كند گناهى را بر خويش روا داشته ( شارح گويد : البته گفته‌اند : اين در صورتيست كه براى شخص مسلم شود آن حكم فرمايش امام عليه السّلام است در اين صورت نفى آن درست نيست ، غايتش حمل بر كراهت يا حالت ضرورت است ) و أما أصل معمول به ( صرف نظر از رخصت ) همانست كه پدرم - رحمه الله - در رساله اى كه برايم فرستاده متذكر گرديده كه : در پوست خزّ نماز بخوان مشروط بر اينكه به كرك و موى خرگوش در نياميخته باشد يا به عبارت ديگر چيزى از كرك خرگوش و غيره با آن همراه نباشد ، و نيز در آن رساله گفته است : در جامه ديبا ( كه غالبا از حرير خالص ساخته مىشود و منظور از آن جامه منقّش و ملوّن است هر چند از غير حرير تهيّه شده

397