782 - محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السّلام سؤال كرد : آيا جايز است شخص در حالى كه روى دهان خود را بسته است نماز گزارد ؟ آن حضرت فرمود : اگر سوار باشد ، آرى . امّا اگر روى زمين باشد ( پياده باشد ) نه ، جايز نيست .
توضيح : « مقصود از سواره بودن شايد حالت حرج باشد چون وجهش آن است كه مسافران در بيابانهاى عربستان ناچار بودند كه سر و صورت خود را با پارچه اى بپوشند تا از بادها و هواى نامساعد خود را حفظ نمايند » .
783 - عبد الرّحمن بن حجّاج از امام صادق عليه السّلام سؤال كرد : در بارهء پولهاى خرد يا شاهيهاى سياه و ريال و فلوس كه شخص همراه داشته باشد و نماز گزارد ، چه به صورت بسته كه در كيسهء سر بسته باشد ، و چه به صورت متفرّق در جيب داشته باشد ، حكم آن چيست ؟ آن حضرت فرمود : من دوست نميدارم كسى نماز بخواند و از اين پولهاى سياه يا سكَّه هائى كه بر آن عكس صورت نقش شده با خود داشته باشد .
سپس آن حضرت فرمود : مردم از حفظ و نگه دارى سرمايه هاى خود ناگزيرند ( اگر آن را به حال خود جدا از خود رها كنند و بياندازند سارقين آن را خواهند برد ) پس وقتى ميخواهند نماز بخوانند و آن را بهمراه دارند كارى كنند كه در پشت ايشان قرار گيرد ، يا به پشت خود ببندند و در بغل نباشد كه ميان شخص و قبله قرار گيرد .
784 - موسى بن عمر بن بزيع از امام رضا عليه السّلام سؤال كرده گفت : آيا ميتوانم بهنگام نماز لنگى يا دستمالى روى پيراهن خود ببندم ؟ فرمود : اشكالى ندارد .

387