مرگش شهادت محسوب مىشود .
380 - و نيز در تفسير فرمايش خداوند عزّ و جلّ كه ميفرمايد : * ( وَما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ ) * لقمان : 34 يعنى : هيچ كس نميداند فردايش چه خواهد كرد ؟ و هيچ نفسى نميداند كه در كدامين سرزمين خواهد مرد و اجلش فرا خواهد رسيد . امام صادق عليه السّلام فرمود : يعنى از قدمى كه برميدارد تا قدم ديگرى كه برخواهد داشت را نميداند يا بعبارت ديگر نميداند اجلش در همين قدمى كه برداشته بسر آيد يا در قدم دوّم يا در فاصلهء ميان آن دو ؟ .
381 - و باز آن حضرت فرمود : هنگامى كه مؤمن از دنيا ميرود گوشه ها و جاى جاى زمين كه خداوند عزّ و جلّ را در آنها پرستش ميكرده ( نماز ميخوانده ) و آن در آسمانى كه عمل او از آنجا بالا ميرفته و سجده گاهش همگى بر او ميگريند .
382 - و امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس فردا را از عمر خود بشمار آورد و باور داشته باشد كه فردا نيز جزء عمر اوست با مرگ ، بد سلوك كرده و بد مصاحبت نموده است ( يا نشناخته طريقهء نادرستى با مرگ پيموده است ) .
383 - رسول خدا ( ص ) بر خديجه وارد شد و او به حال خود يعنى نزع و جان كندن مشغول بود ، آن حضرت به او فرمود : ناخوشايندمان باشد و دور بادمان اين حالت كه از تو ميبينيم اى خديجه ، اگر به همگنان رسيدى سلام ما را به ايشان برسان ، خديجه

195