بهشت بشارت مىدهد .
366 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : همانا هنگامى كه مرگ مؤمن فرا رسد ملك الموت او را محكم ميبندد . ( با بشارت به وعده هاى الهى و جايگاهش را در بهشت به او نمودن ، و يا او را به عاقبت نكويش بشارت دادن و يا شايد با ديدن ملك الموت كه خود پيش درآمد دنياى بزرگتريست بر جاى خود ميخكوب مىشود و شايد هم اعتبارات ديگر ) كه اگر چنين نكند او آرام نگيرد .
و هيچ كس نيست كه مرگ فرا پيش او آيد مگر آنكه پيامبر صلَّى الله عليه و آله و ائمّه معصومين عليهم السّلام همگى با جسد مثالى برايش مجسم شوند به نحوى كه آنان را ميبيند ، پس اگر مؤمن باشد آنان را چنان ميبيند كه دوستشان دارد ، و اگر مؤمن نباشد ايشان را بدان صورت ميبيند كه دوستشان ندارد و دشمن دارد و خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد : * ( فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْه مِنْكُمْ وَلكِنْ لا تُبْصِرُونَ ) * يعنى : پس چرا آنگاه كه جان به گلويش رسد روح او را به او باز نميگردانيد ( اگر قدرت داريد ) در صورتى كه در همان حال شما به او مينگريد ، و ما در همه حال به او نزديكتر از شمائيم و ليكن شما نميبينيد . الواقعه : 83 الى 85 .
يكى از شرحكنندگان كتاب گفته : « بايد توجّه داشت كه اين آيهء مباركه از متشابهات آيات قرآنى است يعنى تأويل آن را جز خداوند تبارك و تعالى و رسول خدا ( ص ) و اهل بيت او عليهم السّلام حقّا هيچ كس نميداند و اخبار عديده باشارت و صراحت در تأويل اين آيه مباركه ذكر كرده است كه متأسفانه اين مقام را حوصلهء آن مقال نيست » .

189