نسل او دوازده نفر بزرگ قرار مى دهد . ( 1 ) سپس " ابن كثير " اضافه مى كند :
قال شيخنا العلامة ابوالعباس ابن تيمية : وهؤلاء ، المبشر بهم في حديث جابر بن سمرة وقرر انهم يكونون مفرقين في الامة ، ولا تقوم الساعة حتى يوجدوا ، وغلط كثير ممن تشرف بالاسلام من اليهود فظنوا انهم الذين تدعوا اليهم الفرقة الرافضة فاتبعوهم ، استاد ما علامه " ابن تيميه " مى گويد : اين دوازده نفر همان كسانى هستند كه در حديث " جابر " به آن ها بشارت داده شده است ، و مقرر شده است كه آن ها در امت پراكنده اند ( يعنى پشت سر هم نيستند ) و اين كه قيامت برپا نمى شود ، مگر اين كه هر دوازده نفر يافت شوند .
عده ء زيادى از يهوديانى كه به دين اسلام مشرف شده اند ، اشتباه كردند و گمان كردند كه آن دوازده نفر همان كسانى هستند كه گروه رافضه ( مقصودش شيعيان است ) مردم را به سوى آن ها مى خوانند و لذا از شيعيان تبعيت كردند .
ولى در حقيقت " ابن تيميه " به واسطهء انحرافش از اهل بيت ( عليهم السلام ) و تعصب بى جا بر افكار خود ، نتوانسته است اين بشارت بزرگ را از كتب آسمانى سابق و كلام رسول اكرم صلى الله عليه وآله و سلم بفهمد .
راستى ! او از كجاى روايت " الأئمة اثنا عشر " استفاده كرده كه آنان متفرقا خواهند بود ؟

1 . " ابوالفتح الكراجكى " در كتاب " الاستنصار في النص على الائمة الاطهار " ص 30 ، مطلبى را بيان مى كند كه دال بر آن است بشارت مذكور در تورات هاى متعارف به طور ناقص آمده است . او عبارت كاملى را از بعضى نسخ تورات كه نزد يونانيان بوده است نقل مى كند كه برخى شبهات متوهمه نيز دفع مى شود .

46