تابعنا وربما تابع اهل المدينة وربما خالفنا جميعا ، حتى اتيت على اربعين مسألة ما اخل منها مسألة . ثم قال ابوحنيفة : اليس قد روينا ان اعلم الناس اعلمهم باختلاف الناس ؟ ، ( 1 ) هيچ كس را فقيه تر از " جعفر بن محمد " نديدم . وقتى كه " منصور " او را به " حيره " فراخواند ، كسى را به سوى من فرستاد و گفت : اى ابوحنيفه ! مردم مفتون و شيفتهء جعفر بن محمد شده اند ( و من ناچارم او را جلب كنم ) پس سؤالات دشوارت را براى او آماده كن . من چهل مسأله براى او آماده كردم . آن گاه نزد اباجعفر رفتم در حالى كه جعفر در سمت راست او نشسته بود ، پس هنگامى كه آن دو را ديدم ، از ابهت جعفر بيم مرا فرا گرفت آن طور كه از ابى جعفر چنين احساسى به من دست نداد . پس سلام كردم و به من اجازه داد و نشستم . جعفر به سوى من توجه كرد و گفت : اى ابا عبد الله ! آيا اين را مى شناسى ؟ گفت :
بله ! اين ابوحنيفه است . سپس ادامه داد : نزد ما آمده است ، سپس گفت : اى ابوحنيفه ! مسائلت را بياور تا از ابا عبد الله بپرسيم . پس شروع به سؤال كردم و او در هر مسأله مى گفت : شما اين گونه مى گوييد و اهل مدينه آن گونه مى گويند و ما چنين مى گوييم . پس گاهى با ما همراه مى شد و گاه با اهل مدينه و گاه با همهء ما مخالفت مى كرد . تا آن كه به مسألهء چهلم رسيدم و هيچ مسأله اى جا نماند . سپس ابوحنيفه گفت : آيا چنين نيست كه به ما گفته شده داناترين مردم ، آگاه ترين آن ها به اختلاف اقوال است ؟
آفات تعصب جاهلانه متأسفانه تعصب هاى كوركورانه و جاهلانه ، همواره در طول تاريخ

1 . شمس الدين الذهبى ، سير اعلام النبلاء ، چاپ نهم دارالنشر 1413 ، ج 6 ، ص 257 ، چاپ الرساله نيز با همين آدرس است .

141