چهارم - ابو عيسى محمد بن عيسى بن سورة السلمى الترمذى ، در ترمذ بثالث عشر رجب سنهء تسع و سبعين و مأتين نماند .
پنجم - ابو عبد الرحمن احمد بن شعيب بن على النسائى به مكه در سنهء ثلاث و ثلاثمائة نماند ششم - ابو عبد الله محمد بن يزيد بن ماجه القزوينى ، در سنهء ثلاث و سبعين و مأتين نماند بقزوين .
هفتم - ابو محمد عبد الله بن عبد الرحمن الدارمى .
فصل چهارم از باب پنجم در ذكر مشايخ از مسلمانان هر كه صحبت رسول ( ص ) دريافته بود ، او را صحابه خواندند و هر كه ايشان را دريافت تابعين گفتند و هر كه تابعين را دريافت تابع تابعين لقب دادند . لقب دراز مىشد . اقوامى را كه بعد ازين بودند مشايخ خطاب كردند . اكنون ذكر بعضى از اكابر ايشان ايراد كرده مىشود .
شيخ اويس القرنى از كبار تابعين است و رسول ( ص ) در حق او فرموده « خير التابعين » و هم از پيغمبر مرويست در آخر حديثى طويل : الا و انه اذا كان يوم القيامة قيل للعباد ادخلوا الجنة و يقال لاويس قف اشفع . فيشفع فى عدد مضر و ربيعه . يا عمرو يا على اذا انتما لقيتماه فاطلبا منه ان يستغفر لكما .
اويس اگر چه از تابعين است ، جهت تبرك و شرف ذكر او رفت ، در اول زمرهء مشايخ . در وقتى كه بشنيد كافران دندان مبارك حضرت رسول ( ص ) را بشكستند ، او نيز موافقت كرد و تمامت دندانهاى خود بشكست تا با آن يكى كه از رسول ( ص ) شكسته بودند موافقت كرده باشد .
وفات او بروايتى در حرب ديلم شهيد شد . گورش بكوه اعلىتر [1] قزوين است

[1] - م : اعلىتر - ر : اعلى قل - ب : اعلى بر - رجوع شود به كتاب « مينودر » از انتشارات دانشگاه ص 791 كه مؤلف ضمن آوردن صور مختلف اين كلمه ، ضبط صحيح آن را « إله تر » شمرده و نوشته است كه در شمال دهكده نياق و 20 كيلومترى قزوين واقع شده و در آن كوه آرامگاهى است كه مردم آن را امام زاده سلطان ويس مىخوانند .

630