ذى الكفل بروايتى ، نسب او ذى الكفل بشر بن ايوب بن موص بن رغويل بن عيص [1] از نسل قيدار بن اسماعيل و بروايتى ديگر از بنى اسرائيل بود و پيغمبر مرسل است . او را بملكى از ملوك شام ، نامش كنعان فرستاد . ذى الكفل از و كفيل مغفرت حق شد ، تا ايمان آورد . او را ذى الكفل لقب شده بحدود كوفه مدفونست . بنى اسرائيل گور او را چون حج زيارت كنند . در زمان اولجايتو سلطان ، توليت مشهد او از بنى اسرائيل باز گرفتند و به مسلمانان دادند و آنجا مسجد و منار ساختند .
توايل و حكاى بقول بعضى مورخان پيغمبر مرسلاند و معاصر ذى الكفل دعوت دين موسى كردند .
حزيا و ملاخى [2] بقول بعضى پيغمبران مرسلاند و بعد از ذى الكفل دعوت دين موسى كردند .
زكريا بن برخيا بن اليعازار از نسل سليمان ، مجاور بيت المقدس بود و عمران پدر مريم عمزادهء او و هم مجاور و زنان ايشان خواهران بودند . عمران را پسران بسيار متولد مىشدند و زكريا را نمىشد . عمران بشكرانه نذر كرد كه هر فرزند ديگر كه بيايد ، او را مجاور مسجد گرداند . مريم متولد شد . چون دختر مجاور نمىشايست شد ، عمران متحير گشت .
وحى بزكريا منزل شد و اجازت فرمود كه مريم مجاور گردد و زكريا مريم را چون فرزند محافظت كردى . چون دوازده ساله شد ، زكريا از خداى فرزند خواست . دعاى او اجابت شد . و وحى آمد او را بيحيى خداى تعالى مژده داد . بر لفظ او رفت [ كه ] [3] زنم پيرست يعنى از زن پير فرزند نيايد . بدين سبب سه روز زبان او بسته شد . بعد از نه ماه يحيى متولد شد . چون مريم هيجده ساله شد ، در خامس عشرين ماه آذار در حالت غسل كردن مريم ، جبرئيل خود را به صورت يوسف نجار كه وكيل [ در صومعه ] [4]

[1] - تصحيح از تاريخ طبرى ( جلد اول چاپ قاهره ص 1326 )
[2] - در نسخه ف ، اين چهار پيغمبر يك جا نوشته شده و در نسخهء ب از حزيا و ملاخى اسم برده نشده .
[3] - در ، ب و ف نيست
[4] - ك ، ر : [ پدر ]

54