عزيمت كرمان كرد كه بنام او مقرر بود . شجاع الدين ابو القاسم زوزنى ، اگر چه از نيابت او حاكم آنجا بود ، جهت آنكه دولت خوارزمشاهيان بسر آمده بود و او از سلطان ركن الدين زحمت ديده ، سلطان غياث الدين را در كرمان راه نداد . سلطان از كرمان بفارس رفت . در دينه نى ( ؟ ) [1] با اتابك سعد بن زنگى جنگ كرد . اتابك بگريخت . او در فارس خرابى بسيار كرد . با عراق آمد و در رى بسلطنت نشست .
در اثناى اين حال ، سلطان جلال الدين از هندوستان در رسيد و بر سر او فرود آمد . غياث الدين ناچار بمطاوعت در آمد . پس از مدتى نصرت ملك بن خرميل را كه نديم سلطان جلال الدين بود بكشت و در جنگ مغول نيز تقصير كرد و از پيش برادر اجتناب نمود . مدتى در خوزستان پيش خسوران [2] خود بود و چندى ببغداد و الموت . پس عزيمت كرمان كرد . براق حاجب با سپاه باستقبال او آمد .
با سلطان غياث الدين بزرگ منشى مىكرد [3] . سلطان غياث الدين ازو پرسيد بگوى [4] ترا اين بزرگى كه داد . براق حاجب جواب داد آنكه پادشاهى از سامانيان بستد و بغلامانشان غزنويان داد و از سلجوقيان بستد و بغلامانشان خوارزمشاهيان داد ، [ كه اجداد تواند ] [5] . سلطان غياث الدين ساكت گشت و با همديگر عهد و پيمان كردند . براق مادر او را در نكاح آورد . جمعى از اقرباى براق حاجب مخالف او شدند و خواستند [6] با سلطان غياث الدين متفق شوند و براق را هلاك كنند .
سلطان غياث الدين جهت رعايت پيمان اجابت نكرد . اين حال بسمع براق رسيد . خويشان خود را بر ملا بكشت و سلطان غياث الدين را در خفيه خبه

[1] - ب ، ندارد - در متن جهانگشا ، مرحوم قزوينى بدون ذكر علت ترجيحى كلمهء دينه را در متن گذاشته و صور ديگر از جملهء دينه نى را در حاشيه .
[2] - خسور بر وزن قصور پدر زن يا پدر شوهر را گويند « برهان قاطع » .
[3] - جهانگشا : « براق را انديشه در سر افتاد كه مادر او را در حباله آرد . از موضعى كه جاى امثال او بود ، فراتر آمد و با سلطان بر يك نهاليچه نشست و محل خدم و خول او را هر يك بنزديك يكى از امرا تعيين كرد و او را در محاوره خطاب به . فرزند اعز آغاز نهاد و بخطبهء والدهء او رسول در راه كرد ( ص 205 ج 2 ) .
[4] - ب ، م : نگوئى - ف : كه ترا .
[5] - ف فقط .
[6] - ب ، ر : تابا .

496