شعر و لو ان حيا كان قبرا لميت * لصيرت احشائى لا عظمه قبرا و لو ان عمرى كان طوعا مشيئتى * و ساعدنى المقدور قاسمته العمرا بنفسى ترى ضاجعت فى تربة البلى * لقد ضم منك الغيث و الليث و البدرا [1] ايضا [ كل صفو الى كدر * كل امن الى حذر و مصير الشباب للمو * ت فيه او الكبر در در المشيب من * واعظ ينذر البشر ايها الآمل الذى * تاه فى لجة الغرر اين من كان قبلنا ؟ * درس العين و الاثر سيرد المعاد من * عمره كله خطر رب انى ادخرت * عفوك [2] ارجوك مدخر اننى مؤمن بما * بين الوحى فى السور رب فاغفر لى الخطيئهء * يا خير من غفر ] [3] و چون مرداويج را غلامانش توزون و بغرا و بجكم ماكانى بكشتند ، بگريختند و عزيمت بغداد كردند . خليفه ترسيد كه از وجود ايشان در بغداد فتنها خيزد . غلامان ساجى را بفرستاد تا ايشان را از آمدن در بغداد منع كردند . توزون پيش [4] رفت . بغرا [5] بميافارقين پيش پسر ابو الهيجا رفت و بجكم ما كانى پيش ابو بكر بن رائق رفت . [6] بعد از مدتى ، چون كار غلامان ساجى و سرائى سست شد ، خليفه پيش بجكم ماكانى فرستاد تا بيامد و امير الامراى بغداد شد . پس از چند گاه مكتوبى بدست بجكم ما كانى افتاد ، از زبان خليفه پيش

[1] - اين بيت در نسخه ب نيست .
[2] - البداية : عندك
[3] - اين اشعار در نسخه ف ، ب نيست . تصحيح اشعار از متن البدايه به عمل آمده و در متون گزيده هر دو مصراع بطوريكه اينجا نقل شده ، يك مصراع منظور گرديده و اين درست نيست .
[4] - بقياس جملات بعد ، اينجا بايد اسمى افتاده باشد
[5] - ابن الاثير : ابن بغرا
[6] - و سماه بجكم الرائقى ( تجارب الامم حوادث سال 324 )

343