صد سال شد . بعد از پسر عم زاده پادشاه شد . چون بر ساقهء دولت بود ، در عهد او فتنهء بسيار پديد شد . در خراسان يكى از بنى مهلب مشهور به كرمانى خروج كرد و ميان او و نصر سيار محاربات رفت و در اثناى آن حروب ، ابو مسلم صاحب دولت [1] در سابع عشرين رمضان سنهء تسع و عشرين و مايه ، بديه سفيدنج ، از ضياع مرو ، دعوت بنى عباس اظهار كرد و با كرمانى در جنگ نصر سيار متفق شد . نصر سيار احوال او به مروان الحمار نوشت و مدد طلبيد و اين ابيات در مكتوب نوشت :
شعر ارى خلل الرماد و ميض جمر * و يوشك ان يكون لها ضرام فان النار بالزندين [ تورى ] [2] * و ان الفعل يقدمه الكلام اقول من التعجب ليت شعرى * أ ايقاظ امية ام نيام فان يك قومنا اضحوا رقودا * فقل قوموا فقد حان القيام [3] مروان حمار برنجيد و او را مدد نفرستاد و در جواب نوشت كه ما آن روز خفتيم كه ترا امارت خراسان داديم . نصر سيار ، ناچار بجنگ ابو مسلم و كرمانى رفت .
كرمانى بر دست سپاه نصر سيار كشته آمد و نصر سيار از ابو مسلم بگريخت و در ولايت رى و ساوه بمرد . پسرش در هم بن نصر در خراسان صاحب لشكر بود . اما با وجود ابو مسلم او را كارى پيش نمىرفت . خراسان ابو مسلم را صافى شد . قحطبة بن شبيب طائى را به عراق فرستاد . قحطبه ، گرگان را بحرب [4] بستد و رى و ساوه و قم و ولايت كاشان ، بى حرب مسخر گردانيد و با مردم اصفهان جنگ كرد و بگرفت و از آنجا [ بر گذشت ] [5] به نهاوند و همدان رفت و با مردم نصر سيار حرب كرد و ايشان را بشكست و از آنجا و به حلوان شد . شهر زور و حلوان بستد و عزم كوفه كرد . يزيد بن عمر بن هبيره ، از واسط عزم جنگ ايشان كرد . بر كنار فرات با هم افتادند . شب بود . حرب در پيوست .

[1] - ف : صاحب الدولة
[2] - تصحيح از يعقوبى ، نسخ : وار - ذيل ابى شجاع وزير بر تاريخ ابى على مسكويه : تذكى - البدايه . . . بالعيدان تذكى .
[3] - اين بيت در نسخهء ف نيست
[4] - ف ، م : بقهر
[5] - ف ، ب : برگشت - م : بازگشت .

288