مرديها نمودند . پيغمبر ( ص ) تير گرد مىكرد و به سعد وقاص ميداد و مىگفت : « ارم فداك ابى و امى » و مىگفت « هذا خالى فليأت كل رجل بخاله » .
درين جنگ شمشير مرتضى على شكسته شد . پيغمبر ( ص ) ذو الفقار به دو داد و آن شمشيرى بود كه در حرب بدر ، منبه بن حجاج به پيغمبر داده بود . امير المؤمنين على ( ع ) به زخم ذو الفقار ، كفار را منهزم گردانيد . پيغمبر ( ص ) در حق او فرمود : « لا فتى - الا على لا سيف الا ذو الفقار » . درين جنگ حمزة بن عبد المطلب شهيد شد ، بر دست وحشى و او را هفتاد زخم بزد و بيست و دو كافر كشته شدند . لشكر اسلام را از مردى مرتضى على و سعد وقاص عليهما السلام قوتى با ديد آمد . عود كردند و كفار را از [ رزمگاه ] [1] براندند . كفار وعده كردند كه سال ديگر ببدر حرب كنند . مسلمانان شكسته بسته با مدينه آمدند .
در سال چهارم جمعى از كفار بنى لحيان ، بمدينه ، پيش پيغمبر ( ص ) آمدند و گفتند قوم ما مسلمانان مىشوند . معلم مىبايد تا ايشان را مسلمانى آموزد . پيغمبر شش كس را از صحابه بفرستاد . ايشان غدر كردند و هر شش را بكشتند به جائى كه آن را رجيع خوانند .
ديگر از قوم بنى عامر بيامدند و همچنين التماس معلم كردند . پيغمبر ( ص ) مسموع نمىداشت . سوگند خوردند و پيمان كردند . پيغمبر ( ص ) چهل كس را از صحابه با ايشان بفرستاد . عمرو بن اميه ضمرى [2] با ايشان بود . در موضعى كه آن را بئر معونه [3] خوانند ، مهتر قوم بنى عامر مخالفت قوم خود كرد و بمدد بنى سليم ، مسلمانان را بكشت .
تنها عمرو اميه بجست .
ديگر عمرو اميه ضمرى را با مردى از انصار بفرستاد تا ابو سفيان را بكشند .
بر او دست نيافتند . بكين چهل صحابه كه در بنى عامر كشته بودند ، دو جهود ، از بنى عامر كه از پيش پيغمبر باز گشته بودند ، بكشتند .

[1] - ق : جاء رزم
[2] - تصحيح از طبرى متن نسخ : ضميرى
[3] - . . . بين ارض بنى عامر و حره بنى سليم ( معجم البلدان ياقوت ج 2 ص 7 چاپ قاهره )

145