فصل اوّل احكام وقت س اوقات نماز را بيان فرماييد .
ج اوقات نماز بر چهار قسم است :
اول : وقت مختصّ .
دوم : وقت فضيلت .
سوّم : وقت مشترك .
چهارم : وقت اجزائى .
وقت مختص و مشترك در نمازهاى يوميه و وقت مختص از براى هر نماز ، آن مقدارى است كه ممكن باشد به حسب حال شخص تحصيل شرايط در آن وقت و اداى آن نماز در آن ؛ و اگر از پيش ، واجد شرايط باشد ، [ وقت مختص ] همان مقدارِ اداى نماز است [ و ] بس .
اما آن كه وقت مختص به ظهر است ، مقدار اداى ظهر از اوّل ظهر است ؛ و آن كه مختصِّ به عصر است ، مقدار اداى عصر از آخر وقت عصر است . و آن كه مختص به مغرب است ، به قدر زمانى است كه بتوان نماز مغرب را در آن به جا آورد ؛ و آن كه مختصّ به عشا است ، مقدار اداى چهار ركعت از آخر نيمه شب .
وقت نماز مغرب و عشا يعنى نيمه اول ، لكن احتياط ، رعايت آخر شب است براى وقت اضطرارى عشائين ؛ پس اگر به مقدار پنج ركعت باقى است هر دو نماز را به قصد ما في الذمه به جا آورد ؛ و اگر كمتر از اين مقدار را ادراك نمايد اگر چه وقت يك ركعت باشد ، نماز عشا را به قصد امر فعلى احتمالى به جا آورد و بعد از آن احتياطاً عشا را بعد از قضا مغرب قضا نمايد .
و اظهر عدم جواز تاخير عشائين از نصف اول شب و عدم جواز تأخير مغرب از مقدار قبل از انجام عشا قبل از نيمهء شب است . و احوط در صورت تأخير عشائين از نصف اول ، عدم تأخير از نصف دوم شب است ، بلكه به قصد ما في الذمه ، هر دو را به جا آورد و در آخرِ نيمهء دوم ، معامله اختصاص عشا است ، چنانچه گذشت .
اظهر در اول وقت عشا ، بعد از وقتِ اختصاصِ مغرب است نه بعد [ از ] سقوط شفق مغربى ، چنانچه مصرّحٌ به در موثّق در جماعت رسول الله صلى الله عليه و آله و موثّق ديگر در جمع بين عشائين در حضر ، قبل از سقوط شفق و دو موثق ديگر در نماز عشا ، قبل از سقوط شفق است بر طبق مشهور .

237