استحباب تيمّم براى خواب و مستحب است تيمّم براى نوم با تعذّر استعمالِ آب در غسل يا وضو ؛ و اظهر محكوميّتش به حكم ساير تيمّمات صحيحهء مستحبّه است در دخول در ساير غايات با استمرار تعذّر آب براى آنها .
و امّا با وجود آب و تمكَّن ، پس اظهر استحبابِ آن است براى كسى كه متذكَّر شود در حين خوابيدن كه با وضو نيست ، [ كه ] مىتواند تيمّم با « دثار » خود نمايد ( « دثار » به كسر ، جامه بر تن ، و هو ما فوق الشعار من الثياب هر چه باشد ) و با اين تيمّم ، داخل در ساير غايات نمىشود ؛ و ظاهر ، عدم اشتراطِ فقدِ مراتبِ سابقه بر غبار است ، مثل عدم شرطيّت فقد آب .
و الحمد لله و الصلاة على نبيّه محمّد و آله الطاهرين . . است مطلقا ، و احوط آن است كه دو تيمّم نمايد : يكى به دو

« 1 » بلكه ترك نشود اين احتياط ، زيرا تحديد به طرف انف ، مقتضىِ دخول حاجبين است به نحو متعارف ، در اين حدّ . « 2 » يعنى شرايط مناسبهء با تيمّم . و مختصّ است تيمّم ، به لزوم استيعاب در ماسح و ممسوح در جبهه و جبينين و در ظاهر كفّين يا باطن كفّين اختياراً ، چنانچه گذشت . و نظير توزيعى كه در جبهه جائز است ، در يدينِ ماسحتين هم جارى است ، پس به اين معنى ، استيعاب ماسح لازم نيست . ( عدم لزوم تعمق و تدقيق در مسح ) و هم چنان كه عمداً قليلى غير ممسوح نبايد باشد ، تعمّق و تدقيق هم لازم نيست با حفظ صدق عرفى مسح ظاهر يا باطن مثلا ، چنانچه استيعاب ماسح در ابهام متعذّر است خصوصاً در مسح كفّين . و هم چنين در مسح كفّين مقدارى از كفّ ماسح ، خارج مىشود در تطبيق در طرف بالا يا پايين با آن كه يك دفعه امرار كافى است .

230