غسل كند به قصد آن چه بر او است از اتمام يا غسل تامّ ، و وضو [1] بسازد .
و اگر حدث اكبر در اثناى غسل واقع شود : اگر همان حدثى كه رفع آن را مىكرد واقع شود ، اعادهء غسل [2] نمايد به شرط عدم [3] استمرار ؛ و اگر غير آن واقع شود ، غسل [4] باطل نمىشود ، و جايز است استيناف غسل براى رفع هر دو حدث ، و وضو مىسازد اگر حادث ، جنابت نباشد .

[1] يعنى وجوباً .
[2] على الاحوط بعد از تطهير ظاهر و در صورتِ انقطاع قبل از غسل .
[3] بعد از وقوع در اثناى غسل ؛ و هم چنين اعاده نمايد نماز و مقدّمات آن را در صورت رؤيت قبل از اتمام نماز على الاحوط . و احوط تأخير نماز و مقدّمات آن است تا زمانى كه مىداند انقطاع خون را در آن زمان ، چه بُرء باشد ، چه فترت داشته .
[4] لكن رعايت ترك تأخير نماز بشود اگر چه به استيناف و اتيان به يك غسل به قصد تمام آن چه در ذمّه است از استحاضه و جنابت يا مسّ ميت .

166