لزوم استبرا و تطهير و مبادرت و تحفظ بر مستحاضه س آيا واجب است بر مستحاضه استبرا كردن يا نه ؟
ج واجب است [1] و بايد اين كه پنبه بر خود بردارد به قدرى كه متعارف است در معلوم شدن حال او ، به آن قدر صبر نمايد و بعد به مقتضاى آن ، عمل نمايد : از منقطع شدن خون ، يا قليله بودن آن ؛ يا متوسّطه بودن ، يا كثيره بودن .
و هم چنين واجب است على الاحوط كه از براى هر نماز ، عوض نمايد پنبه را ، يا بشويد آن را اگر نجس شده باشد ؛ و هم چنين بشويد [2] ظاهر فرج را اگر نجس شده باشد ، بلكه احوط عوض نمودن كهنه يا شستن آن است هر گاه ملوّث به خون شده باشد .
و بعد از غسل ، بلكه وضو ، نماز را تأخير نكند [3] و اهتمام نمايد در حفظ نمودن خود را از بيرون آمدن [4] خون مادامى كه متضرّر نشود ؛ و اگر متضرّر شود ، واجب نيست .
حكم مستحاضه در حدث ميان غسل و اگر در بين غسل ، حدث اصغر از او صادر شود ، احتياط شديد آن است كه استيناف

[1] با تمكّن ؛ و گر نه احتياط مىنمايد به عمل يقينى به رعايت اسوإِ الحالين المحتملين يا حالات محتمله مگر آن كه حالت سابقه ، معلوم باشد كه مىتواند به همان ، عمل نمايد . و اگر اختبار ممكن بود و ترك كرده و عملى به جا آورده با قصد قربت و مطابق واقع شد ، صحيح است .
[2] به نحو وجوب ، چنانكه گذشت .
[3] و اگر نماز شب را با غسل صحيح بخواند ، تأخير نمايد نماز شب را تا متصل به نماز صبح شود . و اگر قبل از شروع در وضو ، قطع شود و بداند كه عود نمىكند تا وقتى ، مىتواند تأخير نمايد تا وقتى كه تا فراغ از نماز خون نمىبيند در آن وقت .
[4] با نگهدارى پنبه و استشفار ؛ و اگر مسامحه كرد و خون از اين جهت خارج شد احتياط به اعاده مىنمايد در نماز و مقدماتش .

165