المتبحر الجليل عبد الجليل بن محمد القزويني في تنقيح مسألة الامامة ورد اباطيل العامة بالفارسية ينقل صاحب المجالس عنه انه قال ( إلى آخر كلامه ) .
و در اين كلام علاوه بر اشتباه مذكور دو اشتباه ديگر است :
اول - آنكه نام كتاب را " مثالب النواصب " گفته است و حال آنكه " بعض مثالب النواصب " است .
دوم آنكه نام پدر مصنف را محمد نوشته است در صورتى كه اين اسم براى او در هيچ مأخذى تاكنون ديده نشده است .
5 - اينكه مراد از " سئوالات والجوابات " چنان كه قديما وحديثا معهود است مجموعه سئوالاتى است كه از مصنف كتبا پرسشى كرده اند ، و او آنها را جواب داده است ، و اين نوع كتب را در قرون اخيره غالبا " اسئله واجوبه " گويند ذكر اين كتاب بعنوان هفت مجلد در ترجمه مصنف دليل روشنى است كه او در زمان خود از معاريف و مشاهير علماء بوده است ، و از مراجع حل مشكلات بشمار مىرفته است ، اگر چه در نظر ندارم كه مصنف از اين اثر خود در كتاب " نقض " اسم برده باشد ليكن اينكه در موردى از آن گفته ( صفحه 509 ) .
و ما در مختصرى كه پارسال در جواب ملاحده ورد شبه ايشان كرده ايم كه از " قزوين " بما فرستادند شرح اسامى و القاب و انساب اين مطعونان و مدعيان را داده ايم ، چون بخوانند بدانند ، قرينه مؤكده بر وجود چنين اثر از وى تواند بود .
6 - اينكه گويا مراد به كتاب " مفتاح التذكير " همان است كه مصنف خود از آن به كتاب " مفتاح الراحات في فنون الحكايات " تعبير كرده است ، چنان كه در جائى از كتاب " نقض " گفته ( صفحه 145 ) .
و من در كتاب " مفتاح الراحات في فنون الحكايات " شرح ايمان عمر به نوعى لطيف بيان كرده ام ، و بعضى از معروفان فريقين آن را نسخه كرده اند ، و ديده و خوانده .

260