كند وبكند اين كار را در اوايل روز پيش از زوال آفتاب پس ندبه كند بر حسين عليه السلام وبگريد بر او وامر كند كسانى را كه در خانه اش هستند هر گاه از ايشان تقيه نمىكند به گريستن بر آن حضرت وبرپا دارد در خانه خود مصيبتى به اظهار كردن جزع بر آن حضرت وتعزيت بگويند يكديگر را به مصيبت ايشان به حسين عليه السلام ومن ضامنم براى ايشان بر خدا هرگاه بياورند اين عمل را جميع آن ثوابها را گفتم فداى تو شوم ضامن مىشوى اين ثوابها را براى ايشان وكفيل مىشوى اين ثوابها را فرمود كه بلى من ضامنم وكفيلم از براى كسى كه اين عمل را بجا آورد گفتم كه چگونه يكديگر را تعزيت بگويند فرمود كه مىگويند أَعْظَمَ اللَّه أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ عليه السلام وجَعَلَنَا وإِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَارِه مَعَ وَلِيِّه الإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ يعنى بزرگ فرمايد خداوند اجرهاى ما را به مصيبت ما به حسين عليه السلام وقرار دهد ما وشما را از خواهندگان خون او با ولي او امام مهدى از آل محمد عليهم السلام واگر بتواني كه بيرون نروى آن روز را در پى حاجتى چنان كن زيرا كه آن روز نحسى است كه برآورده نمىشود در آن حاجت مؤمن واگر برآورده شود مبارك نخواهد بود از براى او ونخواهد ديد در آن خيرى ورشدى وذخيره نكند البته هيچيك از شما براى منزلش در آن روز چيزى را پس هر كه ذخيره كند در آن روز چيزى را بركت نخواهد ديد در آن چيزى كه ذخيره نموده ومبارك نخواهد بود از براى او در اهلش كه ذخيره براى آنها نهاده پس هر گاه بجا آوردند اين عمل را بنويسد حق تعالى براى ايشان ثواب هزار حج وهزار عمره وهزار جهاد كه همه را با رسول خدا صلى الله عليه وآله كرده باشد واز براى او است مزد وثواب مصيبت هر پيغمبرى ورسولي ووصى وصديق وشهيدى كه مرده باشد يا كشته شده باشد از زمانى كه خلق فرموده حق تعالى دنيا را تا زمانى كه بپاى شود قيامت صالح بن عقبه وسيف بن عميره گفته اند كه گفت علقمه بن محمد حضرمى كه گفتم به حضرت باقر عليه السلام كه تعليم بفرما مرا دعايى كه بخوانم آن را در اين روز هر گاه زيارت كنم آن جناب را از نزديك ودعايى كه بخوانم آن را هر گاه زيارت نكنم او را از نزديك وبخواهم اشاره كنم به سلام بسوى او از شهرهاى دور واز خانه ام فرمود به من اى علقمه هر گاه تو بجا آوردى آن دو ركعت نماز را بعد از آنكه اشاره كنى بسوى آن حضرت به سلام پس بگو در وقت اشاره به آن حضرت بعد از گفتن تكبير اين قول را يعنى زيارت آتيه را پس بدرستيكه تو هر گاه گفتى اين قول را بتحقيق كه دعا كرده اى به آن چيزى كه دعا مىكند به آن زائران آن حضرت از ملائكه وبنويسد خداوند از براى تو صد هزار هزار درجه