رسول صلى الله عليه وآله بسته اند وصاحب شفاء الصدور در شرح اين فقره از زيارت عاشورا اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِه بَنُو أُمَيَّةَ كلام را در اين مقام بسط داده ملخصش آنكه تبرك بنى اميه به اين يوم مشئوم بر چند وجه است يكى آنكه ذخيره قوت وآذوقه را در اين روز سنت شمردند وآن آذوقه را تا سال ديگر مايه سعادت وسعه رزق ورغد عيش دانستند چنانچه در اخبار اهل بيت از باب تعريض به ايشان نهى از اين مطلب مكرر وارد شده است وديگر اقامه مراسم عيد است از توسعه رزق بر عيال وتجديد ملابس وقص شارب وتقليم اظفار ومصافحه وتعييدات ديگر كه طريقه بنى اميه واتباع ايشان بر او جارى است وديگر التزام بر روزه اين روز است كه اخبار كثيره در فضل او وضع كرده اند وملتزم به صيام اين روزند امر چهارم از وجوه تبرك به يوم عاشورا اينكه دعا وطلب حوائج را در اين روز مستحب دانسته اند وبه جهت اين كار مناقب وفضائلى براى اين روز به جعل ووضع افترا كردند ودعاهايى چند تلفيق كرده تعليم عاصيان نمودند تا امر ملتبس وكار مشتبه شود چنانچه در خطبه اى كه در بلاد خود در اين روز مىخوانند براى هر نبى وسيله وشرفى در اين روز زياد مىكنند مثل إخماد نار نمرود وقرار سفينه نوح وإغراق جند فرعون وإنجاء عيسى از دار يهودان چنانچه ( شيخ صدوق از جبله مكيه نقل كرده كه شنيدم از ميثم تمار رضي الله عنه كه فرمود والله مىكشند اين امت پسر پيغمبر خود را در محرم در روز دهم وهر آينه اعداء حق سبحانه وتعالى اين روز را روز بركت قرار دهند وهمانا اين كار شدنى است وپيشى گرفته است در علم خداى تعالى ومن ميدانم او را به عهدى كه از مولايم أمير المؤمنين عليه السلام به من رسيده تا آنكه جبله مىگويد گفتم چگونه مردم روز قتل حسين را روز بركت قرار دهند پس ميثم بگريست وفرمود حديثى وضع كنند كه او روزى است كه خداى تعالى در او توبه آدم را قبول كرد با اينكه خداى تعالى در ذيحجه توبه آدم را قبول كرد وگمان مىكنند كه او روزى است كه خداى تعالى يونس را از شكم ماهى بيرون آورد با اينكه خداى تعالى يونس را در ذيقعده از شكم ماهى بر آورد وگمان مىكنند كه او روزى است كه سفينه نوح بر جودى قرار گرفت با اينكه استواء سفينه در روز هيجدهم ذيحجه بوده وگمان مىكنند كه او روزى است كه خدا دريا را براى موسى در او بشكافت با اينكه اين كار در ربيع الاول بود ) وبالجملة با اين همه تصريح وتاكيد كه در خبر ميثم شده ودر حقيقت از علائم نبوت وامامت ودليل حقيت طريقه شيعه است كه اخبار يقينى چنان داده است ومضمون او مطابق با واقع محسوس است عجب است كه دعايى بر طبق اين اكاذب تلفيق شده ودر كتب بعض بيخبران كه غافل بوده اند مذكور وبه دست عوام داده شده